Sunday, July 5, 2009

ΤΟ ΔΟΚΙΜΙΟ ΠΕΡΙ ΕΘΝΟΥΣ ΤΟ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΒΟΡΩΝΟΥ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΝΙΚΟΛΑΟ ΣΒΟΡΩΝΟ ΣΤΟΥΣ «ΙΣΤΟΡΙΚΟΥΣ» ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΘΝΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑ ΤΟΥ… 19ΟΥ ΑΙΩΝΟΣ!

«Η νέα τούτη πορεία του Ελληνισμού αρχίζει να διαγράφεται καθαρά από το τέλος του 11ου και τις αρχές του 12ου αιώνα… Το όνομα Έλλην αρχίζει να ξαναπαίρνει το διπλό του πολιτιστικό και εθνολογικό περιεχόμενο. Έλλην είναι όποιος μετέχει ελληνικής παιδείας και έχει ελληνική καταγωγή. Για άλλη μια φορά οι Βυζαντινοί λόγιοι χωρίζουν τον κόσμο σε Έλληνες και βαρβάρους.»

ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΒΟΡΩΝΟΥ «ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΘΝΟΣ – ΓΕΝΕΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ», Σελίδες 63, 67

Τα τελευταία χρόνια οι «προοδευτικοί» ιστορικοί προσπαθούν να επιβάλλουν σαν απόλυτο δόγμα ένα μεγάλο ψέμα, ένα σαθρό ιδεολόγημα ότι Ελληνικό Έθνος δεν υπήρχε και αποτέλεσε δημιούργημα του… 19ου αιώνος! Κεραυνός εν αιθρία ήταν για όλους αυτούς η έκδοση πριν λίγα χρόνια του δοκιμίου του Νικολάου Σβορώνου «ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΘΝΟΣ – ΓΕΝΕΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ». Τον Νικόλαο Σβορώνο δεν μπορούν να τον κατηγορήσουν ούτε για ιδεαλιστή, ούτε για φασίστα. Δυστυχώς για τους «προοδευτικούς» ανήκει στην αριστερά… Και όμως, αυτά τα οποία αναφέρει στο εν λόγω δοκίμιό του αποτελούν βόμβα κυριολεκτικά στα θεμέλια του ιδεολογήματος, που προσπαθούν να επιβάλλουν.

Ποιο είναι αυτό το δόγμα; Ότι Ελληνικό Έθνος δεν υπήρχε και αποτέλεσε δημιούργημα του… 19ου αιώνος! Η παράδοξη αυτή άποψη συνοδεύεται μόνιμα από κατηγορίες εναντίον του Εθνικιστή Παπαρρηγόπουλου, που διαμόρφωσε σύμφωνα με την άποψή τους, μια ψεύτικη ιστορία και με διάφορες παραμυθίες περί καταπιέσεως κάποιων δήθεν μειονοτήτων στην Ελλάδα! Οι μέσα σελίδες των «προοδευτικών» Κυριακάτικων εφημερίδων με τα ιδεολογικά και ιστορικά θέματα έχουν φιλοξενήσει τα τελευταία χρόνια χιλιάδες σχετικά άρθρα.

Με καθοδήγηση από τις ΗΠΑ, κάποιοι καθηγητές και καθηγήτριες, που στηρίζονται για να επιβάλουν τις απόψεις τους σε ομάδες τραμπούκων, δημιουργούν μέσα στην ίδια την Ελλάδα γενιές ιδεολογικών γενιτσάρων, που εμφανίζονται σαν ιστορικοί. Έτσι λοιπόν, όλοι αυτοί οι… κύριοι που αυτοαποκαλούνται μεταμοντέρνοι ιστορικοί και ισχυρίζονται ότι προσεγγίζουν το παρελθόν μέσω της… κοινωνικής ανθρωπολογίας είναι βέβαιον ότι θα αισθάνθηκαν πολύ άσχημα διαβάζοντας το δοκίμιο του Νικολάου Σβορώνου. Από τον ίδιο μάλιστα εκδοτικό οίκο ο καθηγητής της ιστορίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Αντώνης Λιάκος (μεταμοντέρνος μαρξιστής ιστορικός και αυτός) εξέδωσε ένα δοκίμιο στο οποίο με τίτλο «ΠΩΣ ΣΤΟΧΑΣΤΗΚΑΝ ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΗΘΕΛΑΝ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ;» επιχειρεί να ανατρέψει τα γραφόμενα του Νικολάου Σβορώνου.

Από την αρχή του δοκιμίου του ο Αντώνης Λιάκος μας λέει ότι η περιπλάνησή του αρχίζει από το 1848 και φθάνει στα τέλη του 20 αιώνα… Δεν μας λέει δηλαδή τίποτε νέο, απλά επαναλαμβάνει την πάγια τοποθέτησή του ότι η εθνική συνείδηση είναι δημιούργημα του 19ου αιώνος.

Στον Αντώνη Λιάκο απήντησε μέσα από τις σελίδες των «ΝΕΩΝ» ο σίγουρα όχι εθνικιστής Βασίλης Κρεμμυδάς. Χαρακτηριστικός ήταν ο τίτλος του άρθρου του – απάντηση στις απόψεις του καθηγητή: «ΕΘΝΟΣ ΟΡΦΑΝΟ ΑΠΟ ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΤΙΣ ΘΕΩΡΙΕΣ ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΛΙΑΚΟΥ».

ΤΟ ΔΟΚΙΜΙΟ ΠΕΡΙ ΕΘΝΟΥΣ ΤΟ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΒΟΡΩΝΟΥ

Το δοκίμιο του Νικολάου Σβορώνου προλογίζει ο Σπύρος Ασδραχάς, ο οποίος εισαγωγικά τονίζει ότι εάν διαβάσουμε πρόχειρα το κείμενο του Νικολάου Σβορώνου θα βγάλουμε το βιαστικό συμπέρασμα ότι είναι το αποτέλεσμα της αναγνώσεως της Ελληνικής Ιστορίας με βάση τις απόψεις του Παπαρρηγόπουλου και του Ζαμπέλιου σε συνδυασμό με το άρθρο του Στάλιν «ο μαρξισμός και το εθνικό ζήτημα». Δυστυχώς, για όλους αυτούς, που θέλουν να μας επιβάλουν την άποψη ότι το Ελληνικό Έθνος είναι δημιούργημα του 19ου αιώνος, ο Νικόλαος Σβορώνος καίτοι αναμφισβήτητα υπήρξε αριστερός και καθόλου μεταφυσικός, θα μπορούσε να λεχθεί ότι στην ιστορική του προσέγγιση είναι περισσότερο Ελληνοκεντρικός και λιγότερο Βυζαντινός τουλάχιστον από τον Παπαρρηγόπουλο. Αξίζει τον κόπο να δούμε κάποια αποσπάσματα από το βιβλία αυτό όπως στο παρακάτω στο οποίο σαφέστατα ο Νικόλαος Σβορώνος ισχυρίζεται ότι οι Έλληνες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας είχαν εθνική συνείδηση ήδη από τον 6ο μ. Χ. αιώνα. Συγκεκριμένα γράφει στις σελίδες 61-62 του δοκιμίου του.

«Οι Έλληνες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, δίπλα στο κοινό όνομα Ρωμαίος (Ρωμιός), που δίνεται σε όλους τους υπηκόους της Αυτοκρατορίας ανεξάρτητα από εθνολογική προέλευση, χρησιμοποιούν ήδη από τον 6ο αιώνα τον όρο Γραικός, παλαιό όνομα των Ελλήνων, όταν θέλουν να δηλώσουν την ελληνική τους εθνότητα και να διακριθούν από τους μη Ελληνικούς πληθυσμούς της Αυτοκρατορίας. Τον όρο Γραικός τον βρίσκουμε στον ιστορικό Πρίσκο (6ος αι.), που αναφέρει ότι κάποιος που μιλάει ελληνικά θεωρείται «Γραικός το γένος», στον Προκόπιο, που τον χρησιμοποιεί δίπλα στον όρο Έλλην για τους κατοίκους της Ελλάδας, στον Ησύχιο που ερμηνεύει «Γραικός, Έλλην», στον Θεόδωρο Στουδίτη, στον Κωνσταντίνο Πορφυρογέννητο (10ος αι.), στον Κεδρηνό και σε άλλους. Στους μεταγενέστερους ιστορικούς ο όρος απαντά συχνότερα. Άλλωστε ο ίδιος ο όρος Έλλην, αν είχε χάσει την εθνολογική του σημασία για τους λογίους, είναι πολύ πιθανόν ότι διατηρήθηκε, δίπλα στον όρο Ρωμαίος, στον ελληνικό λαό, όπως φαίνεται από μερικά δημοτικά τραγούδια, που, μολονότι δεν είναι αρχαιότερα από τον 15ο αιώνα, μπορούν να απηχούν παλαιότερες καταστάσεις».

-Για όποιον έχει αμφιβολίες για το τι εννοεί παραπάνω ο Νικόλαος Σβορώνος γράφει στην σελίδα 63:

«Η χρήση αυτή του όρου Έλλην με την εθνολογική του σημασία και η κάποια ταύτιση του όρου Ρωμαίος με τον όρο Έλλην θα γενικευθούν στους κατοπινούς αιώνες».

Στην συνέχεια του κειμένου του στην σελίδα 64 σαφέστατα εκφράζει την θέση ότι η νέα εθνική συνείδηση των Ελλήνων διαγράφεται καθαρά από το τέλος ήδη του 11ου αιώνος τονίζοντας:

«Η ανάπτυξη της εθνικής ελληνικής ιδέας: Η νέα τούτη πορεία του Ελληνισμού αρχίζει να διαγράφεται καθαρά από το τέλος του 11ου και τις αρχές του 12ου αιώνα, για να διαρκέσει, περνώντας από διάφορα στάδια, ως τις αρχές του 19ου αιώνα. Είναι η περίοδος που ένας παλαιός λαός, με την προοδευτική του διαμόρφωση σε συντελεσμένο έθνος, ανανεώνεται και αποτελεί μια καινούργια ιστορική οντότητα, τον Νέο Ελληνισμό, δηλαδή το Ελληνικό έθνος».

-Ακολούθως, διευκρινίζει στην σελίδα 67 ότι το όνομα Έλλην ήδη στην εποχή της δυναστείας των Κομνηνών έχει όχι μόνον πολιτιστικό, αλλά και εθνολογικό περιεχόμενο και ότι οι βυζαντινοί της εποχής χωρίζουν τον κόσμο σε Έλληνες και βαρβάρους. Γράφει δε τα εξής σχετικά:

«Το όνομα Έλλην αρχίζει να ξαναπαίρνει το διπλό του πολιτιστικό και εθνολογικό περιεχόμενο. Έλλην είναι όποιος μετέχει ελληνικής παιδείας και έχει ελληνική καταγωγή. Για άλλη μια φορά οι Βυζαντινοί λόγιοι χωρίζουν τον κόσμο σε Έλληνες και βαρβάρους. Η Άννα Κομνηνή, που σεμνύνεται για τις ελληνικές της σπουδές και για το ότι είχε μελετήσει τους πλατωνικούς διαλόγους και τα έργα του Αριστοτέλη, και θεωρεί αμόρφωτο και βάρβαρο κάθε άμοιρο ελληνικής παιδείας, μιλώντας για την σχολή της Κωνσταντινούπολης που ίδρυσε ο Αλέξιος Κομνηνός γράφει: «Και έστιν ιδείν και Λατίνον ενταύθα παιδοτριβούμενον και Σκύθην ελληνίζοντα και Ρωμαίον τα των Ελλήνων συγγράμματα μεταχειριζόμενον και τον αγράμματον Έλληνα ορθώς ελληνίζοντα». Για τον Νικήτα Χωνιάτη οι Ρωμαίοι υπήκοοι της Αυτοκρατορίας είναι Έλληνες. Έτσι, σταματώντας με την άλωση της Πόλης από τους σταυροφόρους βαρβάρους, δηλώνει ότι αρνείται να συνεχίσει την ιστορία του, γιατί: «πως αν είην εγώ το βέλτιστον χρήμα, την ιστορίαν, το κάλλιστον εύρημα των Ελλήνων, βαρβαρικαίς καθ’ Ελλήνων πράξεσι χαριζόμενος».

Ιδιαίτερη σημασία δίνει ο Νικόλαος Σβορώνος και δικαίως στην Αυτοκρατορία της Νικαίας, μέσα στα πλαίσια της οποίας πράγματι καταστάλαξε ο εθνικός χαρακτήρας του νέου Ελληνισμού. Η αναφορά του στο γεγονός αυτό υπάρχει στο παρακάτω απόσπασμα των σελίδων 70 και 71:

«Ιδιαίτερη σημασία στην εξέλιξη τούτη είχε η προσπάθεια των βασιλέων της Νικαίας να εφαρμόσουν μια πολιτική ρυθμιστική των αντίρροπων κοινωνικών δυνάμεων, να αναπτύξουν την εγχώρια οικονομία, να την ανεξαρτητοποιήσουν από την Δύση και να ανακουφίσουν τις μεσαίες και λαϊκές τάξεις, για να πετύχουν έτσι το κράτος αυτό μία πραγματική εθνική συνοχή. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο ότι ακριβώς το κράτος αυτό ήταν το πρώτο που ονομάστηκε από τους συγχρόνους «ελληνίς επικράτεια», «ελληνικόν», «Ελλάς», ότι ο πληθυσμός του με επικεφαλής τον αυτοκράτορα Ιωάννη Γ’ Βατάτζη έχει τη συνείδηση ότι ανήκει στο «γένος των Ελλήνων».

Η πρόσκαιρη ανασύσταση της Αυτοκρατορίας με την ανακατάληψη της Κωνσταντινούπολης (1261) δεν διέκοψε την πορεία προς την όλο και μεγαλύτερη ενάργεια της ελληνικής εθνικής συνείδησης».

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Πύργος στην άμμο, λοιπόν, το ιδεολόγημα των… μεταμοντέρνων μαρξιστών ιστορικών, που ούτε λίγο, ούτε πολύ θέλουν να μας κάνουν να πιστέψουμε πως αρχίσαμε να υπάρχουμε σαν Έθνος μόλις τα τελευταία 200 χρόνια! Έτσι, αφού υπάρχουμε σαν έθνος μόνο 200 χρόνια, σύμφωνα με την άποψή τους, δεν χάνουμε και πολλά εάν διαλυθούμε στις επόμενες δεκαετίες… Ήδη κάποιοι άλλοι «σοφοί» μιλούν σε άρθρα τους για «μεταεθνική δημοκρατία»! Δηλαδή, για ένα κράτος χωρίς εθνικό χαρακτήρα μέσα στα πλαίσια της μαμάς «παγκοσμιοποίησης», που μας θέλει όλους πωλητές και αγοραστές.

Δυστυχώς ή ευτυχώς πριν τις πραγματικές μάχες δίνονται οι μάχες των Ιδεών. Σε αυτήν την μάχη πρέπει να καταλάβουμε ότι ο εχθρός βρίσκεται ήδη εντός των πυλών, αλλά πρέπει και αυτοί να αντιληφθούν πως υπάρχουν και κάποιοι που δεν εγκαταλείπουν τα όπλα, που δεν υποχωρούν ούτε χιλιοστό από τον ορισμό που έδωσε στο Έθνος πριν εικοσιπέντε ολόκληρους αιώνες ο πατέρας της Ιστορίας: «έθνος έστι το όμαιμον, ομόγλωσσόν τε, ομόθρησκον και ομότροπον»


Δημοσιεύθηκε από xryshaygh στο Ιουνίου 15, 2009

No comments:

Post a Comment