Tuesday, June 16, 2009

ΙΝΔΟΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΑΠΑΤΗ II

Ή Ανθρωπολογική Μαρτυρία τού C.S. Coon, συνέχεια τών Αρχαίων Ελλήνων οί Σύγχρονοι Έλληνες :
«Οί αρχαίοι Έλληνες δέν διαφέρουν από τούς συγχρόνους καί όποιος πεί τό αντίθετο δέν γνωρίζει τόν Ελληνικό εθνικό χαρακτήρα. Οί διαφορές μεταξύ τών Ελλήνων τού 6ουαί πχ καί τών σημερινών είναι τίποτα στίς διαφορές τών Γερμανών τού Τάκιτου καί τών σημερινών τής Νοτίου Γερμανίας. Τό Ελληνικό κρανίο δέν διαφοροποιήθηκε στούς αιώνες. Τά κρανία μέ μέσο κεφαλικό δείκτη 82, είναι μακρά γιά βραχυκέφαλους, 180mm, καί μετρίου εύρους 154 mm. Τό μεγάλο εύρος τού προσώπου στό επίπεδο τής κάτω σιαγώνος, σέ σχέση μέ τό εύρος τού μετώπου είναι μία Ελληνική ιδιαιτερότητα, καί έρχεται σέ αντίθεση μέ τά ανεστραμμένα τριγωνικά πρόσωπα τών Αλβανών Διναρικών. Οί τρίχες τής κεφαλής είς τούς Έλληνας είναι 50% ευθείες, στό υπόλοιπο κυματιστές, ενώ οί κατσαρές δέν είναι ασυνήθιστες. Ή ρινική κατανομή είναι ευθεία στό 45%, κυρτή στό 30% καί 10% κοίλη. Αυτά τά στοιχεία μαζί μέ τό μέσο όρο ύψους τών Ελλήνων, υποδηλώνει τήν παρουσία στήν Ελλάδα ενός ισχυρού Ατλαντομεσογειακού τύπου, πού σέ σχέση μέ μικρό ποσοστό ξανθότητος καί τά ανοιχτά μάτια, δείχνει καί τήν παρουσία Αλπινικού τύπου. Ό τύπος αυτός άλλωστε φαίνεται καί από τήν εποχή τού Ομήρου. Ενώ ό Σωκράτης ανήκε στόν Ατλαντομεσογειακό τύπο, πού ήταν κυρίαρχος στήν Ελλάδα από τήν εποχή τού Χαλκού. Επομένος ή συνέχεια πού παρουσιάζουν οί Έλληνες στόν χώρο αυτόν είναι εμφανέστατη καί αξιοσημείωτη». Στήν Ελλάδα τού 2004 φαίνεται πώς δέν είσαι μόνο ότι δηλώσεις, αλλά καί ότι σέ δηλώσουν. Έτσι λοιπόν κάποιοι αποφάσισαν, επειδή τούς συμφέρει, νά δηλώσουν τόν Ισωκράτη «αντιρατσιστή». Ατυχής επιλογή, γιατί ό Ισωκράτης, αλλά καί ό Πλάτων καί ό Αριστοτέλης υπήρξαν αναμφισβήτητα Ρατσιστές. Ορίστε λοιπόν τό κείμενο γιά νά μάθουν τί λέει ό Ισωκράτης όλοι αυτοί οί Αγράμματοι Αριστεροι Ανθέλληνες.
«Τοσούτον δι’απολέλοιπεν ή πόλις ημών περί τό φρονείν καί λέγειν τούς άλλους ανθρώπους, ώσθ’οι ταύτης μαθηταί τών άλλων διδάσκαλοι γεγόνασι, καί τό τών Ελλήνων όνομα πεποίηκεν μηκέτι τού γένους, αλλά τής διανοίας δοκείν είναι, καί μάλλον Έλληνας καλείσθαι τούς τής παιδεύσεως τής ημετέρας ή τούς τής κοινής φύσεως μετέχοντας» Ή πόλις μας δηλαδή έχει τόσον πολύ υπερβάλει όλους τούς άλλους είς τήν φιλοσοφίαν καί τόν έντεχνον λόγον, ώστε οί δικοί της μαθηταί έχουν γίνει διδάσκαλοι τών άλλων καί έχει κάμει, ώστε τό όνομα τών Ελλήνων νά μήν θεωρείται πλέον ώς δηλωτικόν τού έθνους, αλλ’ώς δηλωτικόν τής μορφώσεως, καί Έλληνες νά ονομάζονται όχι τόσον όσοι ανήκουν είς τό έθνος τό Ελληνικόν, αλλ’όσοι έχουν τύχει τής ιδικής μας παιδείας»
ΙΣΩΚΡΑΤΗΣ

Ξεκάθαρα ό Ισωκράτης αστειεύεται μέ τό γεγονός τής εξαπλώσεως τού Ελληνικού πολιτισμού, ώστε οί Έλληνες νά μήν ξεχωρίζουν πλέον από τούς ξένους, αφού καί οί μέν καί οί δέ έχουν κοινό πολιτισμό. Οί Έλληνες δάσκαλοι έχουν μεταδόσει τήν Ελληνική κουλτούρα τόσο κάλα στούς ξένους, πού πλέον δέν ξεχωρίζουν από τούς Έλληνες. Έτσι λοιπόν πού έχουν έρθει τά πράγματα (συνεχίζει χρησιμοποιώντας τήν υπερβολή ώς σχήμα λόγου) ή λέξη Έλλην δέν είναι πλέον δηλωτικό εθνικής καταγωγής, αλλά δηλωτικό μορφώσεως. Έλληνας δηλαδή δέν καλείται αυτός πού ανήκει στό Ελληνικό έθνος, αλλά αυτός πού έχει τύχει αυτής τής σπουδαίας παιδείας. Αυτό λοιπόν είπε ό Ισωκράτης καί όχι ότι Έλλην είναι αυτός πού μετέχει τής Ελληνικής παιδείας. Γιά άλλη μία φορά ατύχησαν οί Αριστεροί Αλβανόφιλοι. Δυστυχώς γιαυτούς υπάρχουν ακόμα Έλληνες πού γνωρίζουν νά διαβάζουν Έλληνικά καί δέν τρώνε τά παραμύθια των.

Στήν Ελληνική ιστορία ουδέποτε παρουσιάζεται κενό.

Κάθε επόχή διαδέχεται τήν άλλη ομαλώς. Οί Έλληνες από τήν δημιουργεία τού ανθρώπου έως σήμερον, κατοικούν συνεχώς αυτήν τήν γή. Οί Παλαιολιθικές θέσεις βρίσκονται σέ όλη τήν Ελλάδα : Τρίλλια, Πετράλωνα, Μάνη, Θεόπετρα, Ροδόπη, Δράμα, Περδίκκα Ηπείρου, Νέα Νικομήδεια, Ελάτεια, Σέσκλο, Αττική, Διμήνι, Κυκλάδες, Λέρνη, Κρήτη, Λέσβο κτλ. Ή έννοια τής πατρίδος παρουσιάσθηκε πρώτα στίς αυτές τίς περιοχές, στούς πρώτους οικισμούς, στίς πρώτες Ελληνικές πόλεις. Άλλωστε ή λέξη Ελλάς είναι δηλωτικό μίας περιοχής μεταξύ τής σημερινής Φθιότιδος καί Θεσσαλίας.
Ή χώρα τού Αχιλλέως είναι ό τόπος όπου γεννήθηκε ή Ελλάς πρό χιλιάδων ετών. Από τότε συνεχίζει νά ζεί σέ πείσμα πολλών εχθρών καί «φίλων».
Στά τέλη τού 18ου αιώνα ένας Βρεττανός δικαστής στίς Βρεττανικές Ινδίες Ουίλλιαμ Τζόουνς απεφάνθη πώς ή σανσκριτική ήταν ή κοινή μητέρα όλων τών γλωσσών. Ό πραγματικός θεμελιωτής τής Ινδοευρωπαϊκής θεωρίας ήταν ό Γερμανός Φράντς Μπόπ 1791-1867. Ό Μπόπ φοιτητής τό 1813 έζησε τήν αναβίωση τού Γερμανικού εθνικισμού μέ τήν συντριβή τών Πρώσσων στίς μάχες Ιένας, Άουερσταντ. Κατόπιν ή νίκη τών Πρώσσων στήν Λειψία έδωσε τήν υπερηφάνεια στούς Γερμανούς πού κορυφώθηκε δέ στό Βατερλώ τό 1815. Οί Έλληνες μέ τόσο προηγμένο πολιτισμό γιά τήν εποχή καί τόσο ανώτερο από τών ινδοευρωπαίων στίς Ουκρανικές στέππες, πώς επέτρεψαν στούς εισβολείς νά έλθουν καί νά εγκατασταθούν στήν γή των. Από τήν 5ην χιλιετία οί Έλληνες διέθεταν στρατό μέ όπλα, αλλά οί νομάδες μέ τά ρόπαλα κατάφεραν νά εισέθουν είς τήν Ελλάδα. Πώς ένας ναυτικός λαός μέ κωπήλατα καί ιστιοφόρα επέτρεψε σέ εισβολείς νά διασχίσουν τό Αιγαίο μέ μονόξυλα καί σχεδίες. Εκτός βέβαια άν οί ινδοευρωπαίοι έφτιαξαν πολεμικά ικανότερα στίς στέππες τού Καυκάσου ή στίς πεδιάδες τής κεντρικής Ευρώπης. Οί ινδοευρωπαιστές θεωρούν ώς αρχική των κοιτίδα τήν βόρεια Ινδία ή τόν Καύκασο στίς αρχές τής 3ης χιλιετίας. Πρώτο των θύμα υπήρξε ό πολιτισμός τών Χαράπα στίς εκβολές τού Ινδού. Εκεί ήκμασε έως τό 2500πχ ή πόλις Μοχέντζο Ντάρο. Οί κάτοικοι τεκμηριωμένα είχαν επαφή μέ τούς Σουμέριους πού βρίσκονταν στό απόγειο τής δόξης των, καθώς καί μέ τόν πολιτισμό τών Ντιλμούν, στό σημερινό Μπαχρέϊν. Στό Ντιλμούν έχουν ανακαλυφθή εγχειρίδια καί ξίφη Ελληνικού υποδείγματος, τής πρώιμης Μυκηναϊκής περιόδου. Ό Διώδορος ό Σικελιώτης γράφει μία μαρτυρία τών συγχρόνων κατοίκων τής Υεμένης, σύμφωνα μέ τήν οποία ήσαν απόγονοι Ελλήνων. Τήν εποχή αυτή μάλιστα οί Σουμέριοι ιδρύουν πόλεις κράτη, οί οποίες πολεμούν μεταξύ των, αλλά καί κατά γειτόνων βαρβάρων μέ φάλαγγες δορυφόρων. Στούς ινδοευρωπαίους αποδίδουν τήν εξημέρωσι τού ίππου, τήν κατεργασία τού χαλκού καί τήν εύρεση τού τροχού στήν περιοχή μεταξύ Υπερκαυκάσου καί Τουρκμενιστάν. Αυτοί λοιπόν απεφάσισαν νά μεταναστεύσουν σέ πιό θερμό κλίμα. Αυτοί λοιπόν οί πολιτισμένοι πού μάς έφεραν τά φώτα, αφού κατάστρεψαν τό Μοχέντζο Ντάρο, ίδρυσαν στήν Ινδία τόν δικό των πολιτισμό. Άλλοι κλάδοι των εκινήθησαν σέ άλλες περιοχές, όπως τό Ιρακινό υψίπεδο, αλλά καί τίς έφορες περιοχές μεταξύ Τίγρητος καί Ευφράτου. Οί Σουμέριοι λοιπόν καί οί λαοί τής Μέσης ανατολής εδιδάχθησαν από τούς ινδοευρωπαίους. Άλλο τμήμα των εκινήθη πρός Βαλκανική χερσόνησο. Αυτοί πού αργότερα ήταν οί «Έλληνες», κατέβηκαν νοτιώτερα καί οί «πρωτοέλληνες» εγκαταστάθηκαν στήν Ρουμανία, όπου αναμίχθησαν μέ τούς εντοπίους. Αφού οί «Έλληνες» έμειναν εκεί γιά μερικούς αιώνες κατέβηκαν νοτιώτερα στήν σύγχρονη επικράτεια τής Ελλάδος. Έτσι οί ινδοευρωπαϊστές περιορίζουν τόν Ελληνικό πολιτισμό στά 4000έτη συνολικά. Τό όλο σχεπτικό πάσχει καί πάσχει πολύ. Ό Χρ. Ντούμας καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών παραδέχεται πώς οί μεγάλοι πολιτισμοί αναδείχθησαν εκεί όπου οί περιβαλλοντικές συνθήκες ευνόησαν τήν συγκέντρωση πληθυσμών. Οί περίοδοι τήξεως καί πήξεως τών πάγων, μεταξύ τών διαφόρων κατακλυσμών (-τρείς έκ τών οποίων καταγράφησαν είς τήν Ελληνική παράδοσι ώς τού Ωγύγου, τού Δαρδάνου καί τού Δευκαλίωνος-) έχουν άμεση σχέση μέ τήν ανάπτυξη τού πολιτισμού. Από τήν στιγμή λοιπόν πού έως τήν Ύστερη παλαιολιθική εποχή οί περιοχές τού όρους Αίμου ήσαν καλυμμένες από πάγους, ουδείς ηδύνατο νά ευδοκιμήση σέ αυτές. Οί δέ παγετώνες εκτείνονταν σέ όλο αυτό τό γεωγραφικό πλάτος. Άρα ή κοιτίδα τών ινδοευρωπαίων, τόν μόνο πολιτισμό πού θά μπορούσε νά δημιουργήση άν έμενε εκεί θά ήταν τών Εσκιμόων. Ό πολιτισμός γιά νά αναπτυχθή θέλη Εύκρατο κλίμα. Ό πολιτισμός τού 3000πχ τών Κουργάν πού επικαλούνται, δέν έχει αφήσει ούτε ένα πειστικό τεκμήριο τής υπάρξεώς του. Ακόμα καί μετά τούς Ελληνιστικούς χρόνους τό πολιτιστικό χάσμα μεταξύ Μεσογείου καί στεππών είναι παραπάνω από εμφανές. Ακόμα καί οί Σκύθες γνωστοί είς τούς Έλληνας τών κλασσικών χρόνων, ήταν τόσο επηρεασμένοι από τόν Ελληνικό πολιτισμό πού όλα σχεδόν τά ευρήματά των εκεί νά μήν ξεχωρίζουν από τά Ελληνικά. Άρα επειδή οί Σκύθες ακολουθούσαν τόν Ελληνικό πολιτισμό σημαίνει τί; Hσαν απλώς λάτρεις τού Ελληνικού πολιτισμού ή ήσαν αυτοί πού ανέπτυξαν τόν κλασσικό πολιτισμό τών Ελλήνων ; Όταν λοιπόν ή νεολιθική Ελλάς είχε φθάσει σέ τέτοιο βαθμό ώστε νά εντοπίζουμε σήμερα λείψανα οδών, πόσο άραγε είχαν προχωρήσει οί νομάδες μετανάστες από τίς στέππες ; Ενώ στήν Ελλάδα έχουμε τήν εμφάνιση τής πόλεως-κράτος, στίς στέππες πρέπει νά περάσουν χιλιάδες χρόνια ακόμα γιά νά γίνει αυτό. Οί βελτίωση τών συνθηκών διαβιώσεως οδήγησε σέ πληθυσμιακή αύξηση, καί αυτή οδήγησε στήν ανάγκη αναπτύξεως μεθόδων σιτίσεως καί υδρεύσεως μεγαλων μαζών. Έτσι λοιπόν στίς Ελληνικές πόλεις πρώτα, αναπτύσσονται αρδευτικά έργα καί υδρευτικά δίκτυα, αλλά καί οχυρώσεις γιά τήν προστασία τών κεκτημένων. Ανακαλύφθηκε ή γεωργία καί ή κτηνοτροφία. Στήν Ελλάδα αρχαιολογικώς αποδεδειγμένα ή γεωργία ενεμφανίσθη στήν Νικομήδεια τής Μακεδονίας από τό 7000πχ. Τέλος αναπτύχθηκε ή ιδέα τού πολίτου-οπλίτου ένα νεοσύστατο παραγωγικό κεφάλαιο. Αυτοί οί Άρειοι (Άριοι), οί ευγενείς πολεμιστές εμφανίζονται στήν Ελλάδα από τήν νεολιθική εποχή έως καί σήμερα. Στήν Πολιόχνη τής Λήμνου, μία έκ τών αρχαιοτέρων πόλεων τής Γηραιάς Ήπείρου (πρό τού 3000πχ), μετά από ανασκαφές Ιταλών, έδειξε τήν ύπαρξη προιστορικού Βουλευτηρίου. Αυτή λοιπόν ήταν ή κοινωνική οργάνωσι τών προιστορικών Ελλήνων. Ωστόσο ό καθηγητής Πελεκίδης στό βιβλίο «Αρχαία Ελληνική Ιστορία», λέγει : «πώς τό καλό κλίμα δέν είναι πάντα αναγκαία συνθήκη γιά τήν ανάπτυξη πολιτισμού. Οί Τούρκοι γιά παράδειγμα βρίσκονται στίς ακτές τής Ανατολικής Μεσογείου από τόν 15ον αιώνα, αλλά παρ’όλα αυτά δέν ανέπτυξαν ποτέ ναυτιλία». Οί Έλληνες όμως εντεταγμένοι ανέκαθεν στό φυσικό αυτό περιβάλλον πού τούς εξέθρεψε καί τούς εγέννησε, εκμεταλλεύθησαν ότι αυτό διέθετε. Από τό 8000πχ καί τά ευρήματα στό Φράχθι τής Ερμιονίδος δείχνουν τήν ικανότητα τών Ελλήνων νά ναυσιπλοούν από τότε. Επίσης οί βραχογραφίες τού Παγγαίου καί Στρόφιλα, αλλά καί τών ακτών τίς Αττικής, επιβεβαιώνουν τήν πανάρχαια Ελληνική ναυτιλία. Πήλινα ομοιώματα πλοίων ευρέθησαν ακόμα καί στήν απομακρυσμένη από τήν Θάλασσα Θεσσαλία. Σκεύος τηγανόσχημο τής Σύρου τού 2800πχ, εικονίζει κωπήλατο σκάφος 24 κωπών συνολικά, τό οποίο ομοιάζει σκανδαλωδώς μέ τριακόντορο. Τό πλοίο είχε υπερυψωμένη πλώρη καί τρόπιδα. Τήν ίδια εποχή στίς στέππες δέν ανιχνεύονται διαδικασίες όμοιες μέ εκείνες πού οδήγησαν πρός τήν οργάνωση πρωτοαστικών κοινωνιών.

Ό Ντούμας λέγει μάλιστα τό αντίθετο: «μέχρι τόν Ελληνικό αποικισμό τού Ευξείνου, στούς ιστορικούς χρόνους, οί πληθυσμοί τής στέππας παρέμειναν νομάδες. Συνεπώς ή πλημμυρίδα τών ινδοευρωπαίων πού ώς λάβα ξεχύθηκε από τόν Ινδό ποταμό έως τόν Ατλαντικό δυτικά, ηχεί σάν μυθιστόρημα (αντί)επιστημονικής φαντασίας.


Καί καταλήγει ό Ντούμας πώς άν δεχθούμε ότι οί ινδοευρωπαίοι εισέβαλαν είς τήν Ελλάδα, ποιοί ήσαν οί δρόμοι ; Ένας από τόν Βορρά ό πλέον δύσκολος, μέ τά πανύψηλα όρη, τίς άσχημες καιρικές συνθήκες, ακόμα καί τό καλοκαίρι. Επίσης άγρια θηρία θά αποδεκάτιζαν τούς μετανάστες, οί οποίοι συνοδευόμενοι από γυναίκες καί παιδιά θά εβάδιζαν πολύ αργά. Μέ τίς ίδιες συνθήκες τό 55πχ 400000 Ελβετοί χρειάσθησαν τρείς μήνες νά διανύσουν 150 χιλιόμετρα, μέ αποτέλεσμα νά τούς προλάβη ό Ιούλιος Καίσαρας καί νά τούς εξοντώσει. Τό ίδιο έπαθαν καί οί Αιγύπτιοι από τούς εποχούμενους σέ άρματα Υξώς τό 1700πχ. Οί ινδοευρωπαϊστές λοιπόν αφού είδαν τά προβλήματα τής ιστορίας των, άλλαξαν. Μία ομάδα μέ επικεφαλής τόν J.Mellaart υπεστήριξε πώς οί ινδοευρωπαίοι αφίχθησαν στήν Μικρά Ασία καί αφού εγκαταστάθησαν στήν Τρωάδα, αναμείχθησαν μέ γηγενείς καί προϊόν αυτών ήταν οί Έλληνες. Αφού λοιπόν αυτοί εξοικειώθησαν μέ τήν Θάλασσα, κατασκεύασαν πλοία καί πέρασαν αρχικά στίς Κυκλάδες καί στίς νήσους τού Αιγαίου. Ό Ντούμας απαντά λέγοντας πώς πάλι αυτή ή θεωρία θέλει τούς ινδοευρωπαίους νά εισβάλλουν στό Αιγαίο ανενόχλητοι, λές καί ή θάλασσα καί τά νησιά ήταν έρημα.
Σύμφωνα μέ γλωσσολόγους ή ινδοευρωπαϊκή ρίζα τής λέξεως θάλασσα είναι mar (γαλλ.mer, ιταλ.mare, γερμ.meer, σλαυϊκά more, λατ.mar) αλλά δέν μπορούν νά εξηγήσουν γιατί αυτήν ή ρίζα είναι παντελώς άγνωστη από τό Ελληνικό λεξιλόγιο. Οί πανάρχαιοι Έλληνες ονόμασαν (h)άλς τήν θάλασσα από τό επιφώνημα δυσάρεστης γεύσης, προφανώς γιά νά δηλώσουν τό ακατάλληλο πρός πόσιν αλμυρό νερό. Μέ τόν καιρό όμως ή λέξη έγινε κλιτή καί απέκτησε πλαστικότητα, ώστε νά εμπλουτίση μέ δεκάδες παράγωγα τήν γλώσσα. Τό κακό γιά τούς ινδοευρωπαϊστές είναι ότι ή λέξη δηλώνει ακριβώς τό αλμυρό νερό τού Αιγαίου, σέ αντίθεση μέ τούς άλλους. Ή Ελληνική γλώσσα είναι ή μοναδική σέ Πανευρωπαϊκό τουλάχιστον επίπεδο πού αποδίδει τήν έννοια τής θάλασσας διαφορετικά από κάθε άλλη γλώσσα. Οί Έλληνες εδάμασαν τά κύματα τού Αιγαίου από τό 8000πχ, καί από τότε δέν ξαναέχασαν τόν έλεγχο τής λευκής θαλάσσης τού Αιγαίου. Στά 4000πχ είχαν αναπτυχθή δύο πολιτισμοί, τής Λήμνου καί τών Κυκλάδων. Ή θεωρία τού Mellaart πάσχει, διότι τοποθετεί τούς ισχυρούς Χετταίους σέ εποχή πού ήσαν ένα μικρό έθνος στό Μικρασιατικό οροπέδιο. Ή Χιττιτική αυτοκρατορία συνεκροτήθη τόν 18οπχ αιώνα καί μόλις τόν 16οπχ εξαπλώθη. Άρα στό κρίσιμο γιά τούς ινδοευρωπαίους 3000πχ δέν μπορούσαν νά τούς βοηθήσουν. Άλλωστε ή Χιττιτική αυτοκρατορία εφρόντιζε νά διατηρή άριστες σχέσεις μέ τούς θαλασσοκράτες Έλληνες, Μινωίτες ή Αχαιούς. Τά βασιλικά αρχεία των μιλούν γιά τήν Αυτοκρατορία τών Αχιγιάβα, πέρα από τήν θάλασσα, καί σέ πολλές περιπτώσεις έκαναν εμφανή τόν σεβασμό καί τόν φόβο των, πρός τούς Βασιλείς τών Ελλήνων. Οί Χετταίοι στήν πιό πανίσχυρη ισχύ των δέν ανέπτυξαν ναυτοσύνη, καί ουδέποτε ετόλμησαν νά φθάσουν σέ Ελληνοκρατούμενες περιοχές στόν Ελλήσποντο καί στήν Θράκη. Ακόμα καί αργότερα οί Ασσύριοι άπληστοι καί αιμοβόροι Βασιλείς, δέν απετόλμησαν έξοδο στήν Ελληνική θάλασσα. Μόνο οί Πέρσες αυτοκράτορες τό ετόλμησαν καί κατετροπώθησαν. Ό Αμερικανός καθηγητής J.Rutter καί ό Ντούμης λέγουν πώς ή ινδοευρωπαϊκή υποτιθέμενη κεραμική τεχνοτροπία, ανήκει στούς Μινύες. Προιόν τού Αιγαίου καί Κυκλαδικού πολιτισμού είναι ό Μινυακός, από τόν Ορχομενό έως τήν Θεσσαλική πεδιάδα στό Σέσκλο. Εκεί ακριβώς καί λίγο δυτικότερα στήν Θεσσαλική Φθία, τοποθετεί ό Όμηρος τήν Ελλάδα. Εκεί ό Δευκαλίων εδημιούργησε τό πρώτο Ελληνικό Βασίλειο, τό οποίο αργότερα έλαβε τό όνομα τού υιού αυτού Έλληνος. Ή τελευταία απόπειρα τών ινδοευρωπαϊστών ήταν ή είσοδος τών ξένων μέ τήν κάθοδο τών Δωριέων. Οί Δωριείς όμως ήσαν ορεσίβιοι γηγενείς απόγονοι τού Έλληνος, οί οποίοι διατηρούσαν δεσμούς μέ τόν Ηρακλή, τούς Μινύες καί τούς Αχαιούς απογόνους του. Στά τέλη τού 19ου αιώνα ό Ιωσήφ Χατζηδάκης καί άλλοι επαναπροσδιορίσαν τήν ινδοευρωπαϊκή θεωρία, αντικαθιστώντας τούς ινδοευρωπαίους μέ Ιαπετικούς λαούς καί Ιαπετική γλώσσα. Ό Ιαπετός υιός τού Ουρανού, συνδέεται όμως μέ τήν Ελληνική εξάπλωσι στήν Μεσοποταμία. Τά τοπωνύμια Ούρ, Ουραρτού, Ουρούκ στίς εκβολές τών ποταμών Τίγρητος καί Ευφράτου δέν είναι τυχαίες. Οί ομοιότητες Μινύων, Αιγαίων καί Σουμερίων είναι μοναδικές. Οί Σουμέριοι ένας λαός φάντασμα , πού ακόμα καί τό όνομά των είναι ένα προϊόν τών Βρεττανών αρχαιολόγων. Οί Έλληνες πού θαλασσοπορούσαν από τό 5000πχ μέ μεγάλη επιτυχία, σίγουρα θά έφθασαν στήν Παλαιστίνη, όπως φαίνεται καί από τά εκεί τοπωνύμια: Ιεριχώ, Ιεροσόλυμα κτλ. Από εκεί ήταν πλέον εύκολο νά φθάσουν στήν Μεσοποταμία ακόμα καί στίς Ινδίες, πράγμα πού έκανε ό Διόνυσος καί έπειτα ό Ηρακλής. Μύθοι βέβαια γιά πολλούς, αλλά καί ή Αργοναυτική εξτρατεία ήταν μύθος, όπως καί ό Τρωικός πόλεμος, αλλά ή αρχαιολογική σκαπάνη έφερε στό φώς αλήθειες.
Ό Διόδωρος ό Σικελιώτης αναφέρει πώς οί κάτοικοι τής Υεμένης ήσαν Μινωικής καταγωγής. Ώς γνωστό ή απόκτησις ενός Ελληνικού ξίφους ήταν ζήτημα μέγιστης τιμής γιά κάθε βάρβαρο Βασιλέα, έως τούς Μυκηναϊκούς χρόνους.Σέ αντάλαγμα οί Έλληνες επρομηθεύοντο από αυτούς μέταλλα καί άλλες ύλες. Τό αυτό συνέβη στόν Βορρά έως τίς εκβολές τού Δούναβη. Εκεί οί Έλληνες εγκατέστησαν εμπορικούς σταθμούς μέ σκοπό τήν προμήθεια υλών.
Ομοιότητες φοβερές βλέπουμε νά υπάρχουν καί μέ τίς Γιγάντιες Τρίλιθες κατασκευές πού εντοπίζονται καί εκτός Ελλάδος. Ή κατασκευή τής Πύλης τών Λεόντων στίς Μυκήνες, τά Δρακόσπιτα στήν Εύβοια, οί κυκλώπειες κατασκευές στήν Τίρυνθα καί στήν Μάνη, είναι ίδιας τεχνοτροπίας μέ τό Ντόλμεν τής Γαλλίας καί τό Στόουνχετζ τής Αγγλίας. Ή τρίλιθη τοιχοποιϊα αποτελείται από δύο πλάγιες πλάκες (Παραστάτες) καί μία οριζόντια χωρίς συγκολητικό υλικό. Ή στέγαση γίνεται μέ στρώσεις έως νά ενωθούν στήν κορυφή. Πυργώνονται δηλαδή οί πλάκες πρός τά πάνω (εκφορική στέγη επίπεδες πέτρες μέ στρώσεις πού δημιουργούν μία στέγη κλιμακωτή ). Μάλιστα ό αρχαιολόγος Μουτσόπουλος λέγει πώς ό τρούλος προήρθε από τέτοιες κατασκευές. Σέ αυτήν τήν περιοχή τής Εύβοιας, στά 1500 μέτρα ύψος υπάρχει τό ωραιότερο Δρακόσπιτο, μάλλον αφιερωμένο στόν Δία καί στήν Ήρα
Οί Δυτικό-Ευρωπαίοι έπρεπε νά διαμορφώσουν μία θεωρία πού νά τούς κάνει ανώτερους έναντι τών υποτελών των. Εντάσσοντας λοιπόν τούς Έλληνες μέ τό «ζόρι» στήν ινδοευρωπαϊκή των ομοεθνία, επιτυγχάνουν νά συνδεθούν πολιτιστικώς μέ τούς Έλληνες, κλέβοντας ουσιαστικώς από τό μεγαλείο των. Από τήν άλλη θεωρούνται απόγονοί ενός πολιτισμού πού εγέννησε τόν Ελληνικό. Διεκήρυξαν λοιπόν μέ θράσος τήν ανωτερότητά των έναντι τών μή ινδοευρωπαϊκών λαών, τούς οποίους είχαν υπό τήν κυριαρχία των. Έτσι αυτοί πού καταπίεζαν καί απομυζούσαν τούς Ασιάτες καί Αφρικανούς, είχαν τήν θεωρία γιά νά στηρίξουν τίς πράξεις των. Ετόλμησαν μάλιστα νά συγκρίνουν τούς «δούλους» στήν Αρχαία Ελλάδα, μέ τούς Αφρικανούς δούλους πού χρησιμοποιούσαν καί επότιζαν μέ αίμα τίς φυτίες τών στήν Αμερική. Άς μήν ξεχνούμε τόν όρο πού χρησιμοποιούσαν οί Ευρωπαίοι γιά τούς λαούς εκτός Ευρώπης , άγριοι. Ήσαν δηλαδή μεταξύ ανθρώπου καί ζώου, εμπορεύματα κατάλληλα πρός διάθεσιν στίς μεγάλες αγορές δούλων, τών Βρεττανών καί άλλων πού τολμούν νά κάνουν σήμερα μαθήμα στούς Έλληνες γιά ανθρώπινα δικαιώματα κτλ.

Πρέπει νά τονισθή πώς ή ινδοευρωπαϊκή θεωρία εστηρίχθη είς γλωσσολογικά τεκμήρια καί όχι αρχαιολογικά. Αντίθετα από τήν επικρατούσα πρακτική, οί ινδοευρωπαϊστές επεχείρησαν νά προσαρμόσουν αρχαιολογικά τεκμήρια στήν θεωρία των καί όχι νά εκπονήσουν μία θέσι στηριζομένη στά τεκμήρια αυτά. Ή πρακτική αυτή απετέλεσε καί αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία.
Εντελώς συμπτωματικά μόλις ανακαλυφθή κάτι σημαντικό πού ανεβάζει τήν Ελληνική ιστορία στά βάθη τού χρόνου, αμέσως εμφανίζονται τά αντίστοιχα ινδοευρωπαϊκά ευρήματα. Ό Καθηγητής Θεοχάρης λέγει: «γιά νά μήν ξεπερασθή τό όριο τών 3000πχ (αρχή Αιγυπτιακών δυναστειών) έπρεπε νά συμπτυχθούν οί φάσεις εξελίξεως στήν Ελλάδα». Έτσι μόλις ό πολιτισμός τού Σέσκλου ξεπέρασε αυτό τό «ψυχολογικό» όριο τών ινδοευρωπαίων, βρήκαν ένα οικισμό νότια τής Φρυγίας τό Τσατάλ Χιουγιούκ, όπου εντελώς αυθαίρετα καί πρίν τήν ανακάλυψι τής ραδιοχρονολογήσεως, προσδιορίσθη στό 8000πχ.



Επειδή οί καιροί είναι ρευστοί καί επικίνδυνοι,
όλοι όσοι τολμούν νά είναι υπερήφανοι γιά τήν καταγωγή των,
όχι από προγονολατρεία, αλλά από άδολη αγάπη διά αυτόν τόν τόπο, οφείλουν νά αγωνίζονται γιά τήν στήριξι τής πανταχόθεν πληττομένης Ελληνικής ιστορίας.
(ένας από αυτούς πού αγωνίζονται είναι ό καθηγητής Χρήστος Ντούμας, πού έδωσε αγώνα στήν Γερμανία τό 1996, υπέρ τής αληθείας).

2 comments:

  1. aristh ergasia
    as afypnistoyn oi doyloparikoi anthellhnes !!!

    ReplyDelete
  2. as afypnistoyn oi doylopaoikoi anthellhnes ,
    kai ethelotifloyntes anaksioi na apokaloyntai os ELLHNES

    ReplyDelete