Tuesday, June 16, 2009

ΑΣ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΕΒΡΑΙΟΥΣ

Ή Εθνική και πολιτική κίνηση των Εβραίων όλου του κόσμου, με στόχο την ίδρυση του εθνικού κράτους των Εβραίων στην Παλαιστίνη και τη μετακίνηση όλων των Εβραίων στο κράτος αυτό, είναι ό Σιωνισμός. Η κίνηση αυτή προβλήθηκε ως επίσημη γραμμή του σιωνιστικού κινήματος, στο εβραϊκό συνέδριο της Βασιλείας τον Αύγουστο του 1897.
Ο σιωνισμός οφείλει το όνομά του στη Σιών, έναν από τους λόφους της Ιερουσαλήμ και ο όρος σιωνισμός εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1885 σε ένα κείμενο του Νάθαν Μπιμπάουμ, σε περιοδικό της κίνησης «Χοβεβέ Σιών». Πατέρας της σιωνιστικής κίνησης θεωρείται ο Ουγγροεβραίος δημοσιογράφος Θεόδωρος Χερτζλ, με το βιβλίο του «Το κράτος των Εβραίων» (Βιέννη, 1896). Προπομπός του Χερτζλ υπήρξε ο Λέων Πρίνσκερ, που ήταν ο πρώτος που διακήρυξε την ανάγκη ίδρυσης ενός εβραϊκού εθνικού κέντρου.
Αν και οι ιδρυτές του κινήματος ήταν Εβραίοι της Ανατολικής και της Κεντρικής Ευρώπης, η ιδέα της μετοίκησης στην Παλαιστίνη βρισκόταν στο μυαλό των Εβραίων από την εποχή τού 2ου αι. π.Χ.. Είναι χαρακτηριστικό ότι το 16ο και το 17ο αι. εμφανίστηκαν αρκετοί, που υπόσχονταν να οδηγήσουν τους Εβραίους στη γη της Επαγγελίας. Το 18ο αι. στις εβραϊκές κοινότητες κυριάρχησε η ιδέα της αφομοίωσης των Εβραίων στις δυτικές κοινωνίες στις οποίες δραστηριοποιούνταν, αλλά στις αρχές του 19ου αι. η κίνηση της επιστροφής στην Παλαιστίνη επανήλθε στο προσκήνιο, κυρίως στους κόλπους των Εβραίων της Ρωσίας και της Ρουμανίας που υπέφεραν από τα συχνά πογκρόμ της τσαρικής Ρωσίας και της Κεντρικής Ευρώπης. Αυτοί ίδρυσαν την οργάνωση «Χοβεβέ Σιών» (Οι Εραστές της Σιών) με την οποία επιζητούσαν την επιστροφή στην Παλαιστίνη. Από την οργάνωση αυτή προήλθε το πρώτο μαζικό μεταναστευτικό κύμα προς την Παλαιστίνη στο διάστημα 1882-1903.
Ο Θεόδωρος Χερτζλ πρόσφερε πολιτικό περιεχόμενο στην κίνηση. Αρχικά ο Χερτζλ υποστήριζε την αφομοίωση των Εβραίων στις δυτικές κοινωνίες, αλλά από την άλλη πλευρά αντιλαμβανόταν το επερχόμενο κύμα αντισημιτισμού που καθιστούσε αδύνατη κάθε τέτοια σκέψη. Για να μπορέσουν να ζήσουν υπό φυσιολογικές συνθήκες, οι Εβραίοι ήταν αναγκασμένοι να αναζητήσουν μια δική τους γη, ώστε να ιδρύσουν το δικό τους κράτος. Το 1897 οργάνωσε το πρώτο συνέδριο των Εβραίων στη Βασιλεία της Ελβετίας, στο πρόγραμμα του οποίου κυριαρχούσε η ίδρυση του εβραϊκού κράτους στην Παλαιστίνη. Ο Χερτζλ μετά το τέλος των εργασιών του συνεδρίου έγραψε στην εφημερίδα του το ακόλουθο απόσπασμα, που ηχεί ως απίστευτη προφητεία: «Στη Βασιλεία ίδρυσα το εβραϊκό κράτος. Θα το καταλάβουν σε 50 χρόνια». Πραγματικά το κράτος του Ισραήλ ιδρύθηκε το 1948. Στο ίδιο Συνέδριο ιδρύθηκε η «Σιωνιστική Οργάνωση», πρόεδρος της οποίας εξελέγη ο Χερτζλ.






Ό Έντουαρντ Φλάννερυ αναφέρει : «...Γιά τούς υπερήφανους κληρονόμους τού Ομήρου τού Περικλή καί τού Αριστοτέλη, ή επιφυλακτική στάση τών Εβραίων ήταν μία ανυπόφορη αλαζονεία. Πεπεισμένοι ότι Πάς μή Έλλην Βάρβαρος, αντέκρουαν τά επιχειρήματα γιά ανωτερότητα ή προνόμια ενός λαού , πού θεωρούσαν ότι δέν διακρίνεται πολιτικά καί πολιτιστικά από τούς άλλους. Ή σύγκρουση μεταξύ αυτών τών δύο υπερήφανων καί ανόμοιων νοοτροπιών ήταν μόνο θέμα χρόνου…»Ας μιλήσομεν λοιπόν γιά Εβραίους, Σιωνιστές, Ισραηλίτες ή όπως αλλιώς λέγονται :
Η Αντιουδαϊκή εχθρότης, παλαιά όσο και ο Ιουδαϊσμός αυτός, έχει ως πρωταρχική αφορμή την συναίσθησιν της φυλετικής υπεροχής και την αδιάλλακτον μισαλλοδοξίαν των Εβραίων. Ή Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Πυρσός, έκδοση του 1928 Τόμος Δ’, σελίς 925Αφορμή για το κείμενο αυτό μας έδωσε το βιβλίο με τον τίτλο «Η Αγωνία των Εβραίων- 2.300 χρόνια Αντισημιτισμού». Ένα πρώτο ενδιαφέρον στοιχείο από το βιβλίο αυτό είναι ότι συγγραφέας του είναι ο Έντουαρντ Φλάννερυ, κληρικός της Καθολικής Εκκλησίας στις ΗΠΑ, που διατέλεσε επί 10 χρόνια πρόεδρος της επιτροπής διαλόγου Καθολικών-Εβραίων. Απόλυτα συναφές με το γεγονός αυτός είναι ότι το συγκεκριμένο βιβλίο στην Ελληνική του έκδοση είναι μία συνεργασία της… «Χριστιανικής Αντιρατσιστικής Πρωτοβουλίας» με τον εκδοτικό οίκο της Θεσσαλονίκης Νησίδες. Μέσα στις σελίδες αυτού του βιβλίου λοιπόν υπάρχει εκτενής αναφορά στις σχέσεις του Αρχαίου Ελληνικού Κόσμου με τους Εβραίους, σχέσεις καθόλου φιλικές. Βεβαίως όλα αυτά άρχισαν στην Ελληνιστική Περίοδο, αφού μέχρι και τον 5ο αιώνα π.Χ. οι Έλληνες αγνοούσαν και την ύπαρξη καν των Εβραίων. Χαρακτηριστικό είναι ότι ο Πατέρας της Ιστορίας Ηρόδοτος αναφέρεται ακόμη και στην Παλαιστίνη της Συρίας, αλλά δεν γράφει ούτε μία λέξη για Εβραίους.
Βεβαίως Αντισημιτισμός έχει επικρατήσει να θεωρείται ο Αντιεβραϊσμός επειδή σήμερα στον καιρό του «Ολοκαυτώματος» οι λέξεις και τα γεγονότα έχουν χάσει το πραγματικό τους περιεχόμενο.Η ιστορία του Αντισημιτισμού ξεκίνησε με τον Αμάν του Μακεδόνα Σύμφωνα με ότι αναφέρει λοιπόν το βιβλίο του Καθολικού ιερέα που εξέδωσαν οι ενταύθα χριστιανοί αντιρατσιστές παραδοσιακά θεωρείται ότι η ιστορία του Αντισημιτισμού ξεκίνησε με την ιστορία του Αμάν. Στην Παλαιά Διαθήκη λοιπόν και συγκεκριμένα στο βιβλίο Εσθήρ, αναφέρεται ότι στην κορυφή της ιεραρχίας της Περσικής Αυτοκρατορίας, βρισκόταν ένας Έλληνας, ο Αμάν Αμαδάθου Μακεδών. Ο Αμάν είχε την γνώμη ότι οι εβραίοι είχαν σκοπό την διάλυση της Αυτοκρατορίας και πρότεινε στον Ξέρξη την λήψη μέτρων. Η συνέχεια της ιστορίας: Μέσω της παλλακίδος του Αυτοκράτορος Εσθήρ συκοφαντούν οι εβραίοι τον Αμάν και τον απηγχονίζουν μαζί με τα παιδιά του και εξοντώνουν δεκάδες χιλιάδες Πέρσες ευγενείς με την άδεια του Ξέρξου. Από εκεί και πέρα η Αυτοκρατορία ήταν στα χέρια τους και «συμπτωματικά» ξεκινούν οι εκστρατείες κατά της Ελλάδος. Εις ανάμνησιν της σφαγής του Έλληνα Αμάν, οι εβραίοι έχουν την εορτή των «πουρείμ». Αιώνες μετά, κυρίαρχος του κόσμου αναδεικνύεται ο ευλογημένος των Θεών Αλέξανδρος, ο Μέγας ο Μακεδών και σε αυτό το ζήτημα δεν μπορεί παρά να αναφέρεται το «ιερό» βιβλίο των εβραίων, η Παλαιά Διαθήκη. Συγκεκριμένα στο βιβλίο «Α’ Των Μακκαβαίων» γράφονται τα εξής: «ΟΙ ΔΙΑΔΟΧΟΙ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ: 5 και μετά ταύτα έπεσεν επί την κοίτην και έγνω ότι αποθνήσκει, 6 και εκάλεσεν τους παίδας αυτού τους ενδόξους τους συνεκτρόφους αυτού εκ νεότητος και διείλεν αυτοίς την βασιλείαν αυτού έτι αυτού ζώντος 7 και εβασίλευσεν Αλέξανδρος έτη δώδεκα και απέθανεν 8 και επεκράτησαν οι παίδες αυτού, έκαστος εν τω τόπω αυτού 9 και ετέθεντο πάντες διαδήματα μετά το αποθανείν αυτόν και οι υιοί αυτών οπίσω αυτών έτη πολλά και επλήθυναν κακά εν τη γη".». Σύμφωνα, λοιπόν, με το ιερό βιβλίο τους (που πρέπει να είναι και για εμάς… ιερό!) οι Ελληνικές Αυτοκρατορίες των επιγόνων ήσαν πηγές κακού! «Και επλήθυναν κακά εν τη γη» αναφέρει χαρακτηριστικά το βιβλίο των Μακκαβαίων. Βεβαίως μέσα από τις σελίδες ενός κειμένου γεμάτου ψεύδη αναδεικνύεται το μεγάλο ιστορικό παραμύθι ότι ο Μέγας Αλέξανδρος προσκύνησε τους ραββίνους και τον Ναό του Σολομώντος. Πρόκειται για το γελοίο κείμενο του ΨευδοΚαλισθένους, το οποίο είναι γεμάτο τερατολογίες. Από καμμία ιστορική πηγή δεν προκύπτει η οποιαδήποτε σχέση του Μεγάλου Μακεδόνα Στρατηλάτη με τους Εβραίους, εκτός ίσως από τόν θάνατό του.
Σύγκρουση Ελλήνων και Εβραίων στον Ελληνιστικό Κόσμο Μέσα στον Ελληνιστικό Κόσμο υπήρξε σύγκρουση πνευματική, αλλά και πολλές φορές αιματηρή μεταξύ Ελλήνων και Εβραίων. Η αντίθεση αυτή μεταξύ Ελλήνων και Εβραίων ήταν περισσότερο έντονη στην μεγαλούπολη της Αλεξάνδρειας, που αποτελούσε, εκείνη την εποχή, και την πνευματική (λόγω της παρουσίας των Ελλήνων), αλλά και την οικονομική (λόγω του σίτου) πρωτεύουσα του τότε γνωστού κόσμου. Πληθώρα Ελλήνων συγγραφέων της εποχής, ιστορικών, φιλοσόφων και χρονογράφων, γράφουν έργα κατά των Ιουδαίων :
1. ο Χαιρέμων
2. ο Λυσίμαχος,
3. ο Ποσειδώνιος,
4. ο Απολλώνιος ο Μόλων,
5. ο Απίων,
6. ο Μνασέας,
7. ο Μανέθων κ.α.
Τα έργα όλων αυτών, πλην ελαχίστων αποσπασμάτων έχουν χαθεί, ή τά έχουν χάσει. Γνωστή επίσης σέ όλους είναι ή άποψις ότι οί εβραίοι στήν πάροδο τών αιώνων είναι πάντα αδικημένοι καί κυνηγημένοι. Γιατί άραγε ; Άς δούμε όμως πότε καί ποιοί ήτο αυτοί πού κυνήγησαν τούς εβραίους.
Οι Αιγυπτιοι υπεφεραν πολλα δεινα κατα την εισβολη των Υξως. Οι Υξως ηταν ενα συνοθυλευμα εβραϊκων, χαλδαιων, τουρανο-μογγολων φυλων που θεωρουταν βαρβαροι. Οι Υξως για περιπου δυομισι αιωνες αιματοκυλισαν την Αιγυπτο σφαζοντας ιερεις, καταστρεφοντας τους βασιλικους ταφους και ληστευοντας τα αφιερωματα στις πυραμιδες. Επεβαλλαν τη λατρεια του μονοθεου Τυφωνα/Σεθ. Κυριο κεντρο τους η πολη Αβαρις, που ηταν και το κυριοτερο κεντρο λατρειας του Τυφωνος/Σεθ. Κατοπιν ευγενεις βασιλεις απο τις Αιγυπτιακες Θηβες εξεγερθηκαν και μετα απο αιματηρους πολεμους εκδιωξαν τους Υξως απο την Αιγυπτο. Οι Θηβες της Αιγυπτου ηταν κεντρο λατρειας του Θεου Αμμωνα (του Θεου Δια δηλαδη) και ο Μανεθων τους αναφερει ως "Διοσπολιτες" βασιλεις. Οσοι απο τους Υξως πιαστηκαν σταλθηκαν ως σκλαβοι στα λατομεια ανατολικα του Νειλου (οι γνωστοι μας "λεπροι" σκλαβοι της παλαιας διαθηκης). Οι υπολοιποι που διεφυγαν απο την Αιγυπτο, ιδρυσαν την πολη των Σολυμων (τα γνωστα μας Ιεροσολυμα - που τα ιδρυσαν...μα στην "γη της επαγγελιας", την Παλαιστινη). Μερικες δεκαετιες αργοτερα ενας τυχοδιωκτης ο οποιος ειχε βρεθει ενοχος φονου και ειχε σταλθει να υπηρετησει σε ιερατειο του Οσιριδος για καθαρμο, ο Μωυσης (ή Μσές, που σημαινει "παιδι". Πώς λεμε Ρα-μσες=γιος του Ρα) κλεβει γνωσεις και αστρολογικους κωδικες απο το ιερατειο του Οσιριδος και με τη συνεργασια του τυφωνικου ιερατειου ξεσηκωνει τους σκλαβους Υξως των λατομειων.
Ο Φαραω Ραμσης ΙΙ, επιτρεπει στον Μσες να παρει τους Υξως και να ξεκουμπιστουν απο την Αιγυπτο. Παρολα αυτα ο Μσες κατευθυνεται προς την πολη Αβαρις και εκει ενωνεται με στρατο οπου ηγουταν Σολυμιτες βασιλεις (δηλαδη απο τα Ιεροσολυμα). Ξεκινα ενας δευτερος αιματηρος πολεμος στην Αιγυπτο για τον οποιο ο Μανεθων γραφει χαρακτηριστικα οτι εκανε τα εγκληματα των Υξως της πρωτης εισβολης να φαινονται ασημαντα. Οι εβραιοι δεν αναφερουν λεπτομερειες στις δικες τους γραφες παρα μονον μιλουν αοριστα για "πληγες του Φαραω" και αλλα τετοια χαριτωμενα.Με την βοηθεια Αιθιοπων συμμαχων οι Αιγυπτιοι κατορθωνουν να εκδιωξουν τον Μσες και τους εναπομειναντες Υξως, οι οποιοι καταφευγουν στα Ιεροσολυμα. Προκειται για την "Εξοδο" του Μσες, οπως πραγματι συνεβη και οχι οπως βλεπουμε σε γλυκαναλατες ταινιουλες σημερα. Εδω που τα λεμε εαν σκεφτει κανεις οτι απο το ορος Σινα (επικρατεια της Αιγυπτου τοτε) μεχρι την Παλαιστινη χρειαστηκαν 40 (!) χρονια περιπλανησης στην ερημο για να φτασουν, συμφωνα με τα λεγομενα των ιδιων, ειναι αξιον αποριας τετοιοι βλακες...Κατοπιν ολων αυτων πιστευω να αποσαφηνισα την ελληνικη καταγωγη των Αιγυπτιων και των Περσων και πιστευω να μην υπαρχει καμια αμφιβολια για την καταγωγη των Τουρανο-μογγολων-Χαλδαιων-Εβραιων-Υξως-Ιεροσολυμιτων-Ιουδαιων.

1) Τό 1750 πχ περίπου οί Χουρίται διώχνουν τούς εβραίους πρός τήν Αίγυπτο
2) Τό 1580 πχ ό Κάμοσις διώχνει τούς εβραίους από τήν Αίγυπτο
3) Τό 929 πχ ό Κεκούκ καταστρέφει τήν Ιερουσαλήμ
4) Τό 689πχ ό Ασσαρχαδών βασιλεύς τών Ασσυρίων σύρει στήν αιχμαλωσία τούς εβραίους.
5) Τό 60 κ 66 μχ 50000 εβραίοι σφάζονται από τόν Νέρωνα, τό ίδιο γίνεται καί τό 115 μχ , πού αναγκάζει τούς εβραίους νά φύγουν πρός φεζάν καί τήν έρημο γιά νά σωθούν.
6) Τό 132μχ ό Ανδριανός κατέλαβε τήν Ιερουσαλήμ καί κατέσφαξε τούς εβραίους μέ αρχηγό τόν Βαρδοχέβα καί έχτισε ναό τού Διός.
7) Τό 629 μχ ό Άραβας Μωάμεθ κυνηγά τούς εβραίους στά Μέδινα.
8) Τό 635 μχ ό Άραβας Ομάρ κυνηγά εβραίους στήν Παλαιστίνη καί τά ιεροσόλυμα.
9) Τό 645-653 οί εβραίοι εμπλέκονται στήν αγορά τών μετάλλων τού Κολοσσού τής Ρόδου από τόν Μωαβία Βασιλέα τών Αράβων πού επέδρασε κατά τής Κύπρου καί Ρόδου.
10) Τό 630 πχ οί Ασσύριοι κυνήγησαν τούς Αραμαίους.
11) Τό 60 μχ ό Αντίοχος κυνηγά από τήν Παλαιστίνη τούς εβραίους.
12) Τό 1189μχ ό Ριχάρδος ό Λεοντόκαρδος διώχνει τούς εβραίους από τήν Αγγλία.
13) Τό 1271 μχ ό Εδουάρδος Α΄συνεχίζει τήν ίδια πολιτική εναντίον τών εβραίων μέ τόν Ριχάρδο.
14) Ό Βενιαμήν Φραγκλίνος τό 1781 είπε «Πρέπει νά προστατέψουμε τίς ΗΠΑ από τούς εβραίους, φτιάχνουν ένα κράτος μέσα στό κράτος μας».
15) Τό 351,521,614 έγιναν βίαιες πράξεις εναντίον τών περιουσιών τών εβραίων στό Βυζαντινό κράτος.


16) Τό 1215 ή Ι΄σύνοδος τού Λατεράνου επεφάσισε τόν αποκλεισμό τών εβραίων από τήν κοσμική εξουσία καί τόν περιορισμό τής εξαπλώσεώς των. Οί εβραίοι δέν μπορούσαν νά κατέχουν ακίνητα. Επειδή όμως οί Χριστιανοί δέν μπορούσαν λόγο τής πίστεώς των νά κάνουν χρηματιστηριακές δουλειές, οί εβραίοι ασχολήθηκαν μέ 3 πράγματα σέ όλη τήν Ευρώπη : Ασχολήθησαν ώς Τραπεζίτες, ώς Μεσάζοντες καί φυσικά ώς Τοκογλύφοι .
17) Εβραίοι εκδιώχθησαν από τήν Μοζέλα, τόν Ρήνο καί τόν Δούναβητό 11ον αιώνα.
18) Τρομεροί διωγμοί εναντίον τών εβραίων έγιναν στήν Ευρώπη κατά τά 1329, 1390, 1412 καί 1480 επί Ιννοκεντίου Πάπα.
19) Τό 1492 200.000 εβραίοι εκδιώχθησαν από τήν Ισπανία μέχρι Σιλεσία καί Ουργγαρία, καί δυστυχώς εγκαταστάθησαν στήν Ελλάδα καί κυρίως Θεσσαλονίκη.
20) Στά 1650 εβραίοι εκδιώχθησαν από Ρωσία καί Πολωνία επί τής επαναστάσεως τού Αταμάνου Χμιελνίσκυ.
21) Στά 1905 νεό κύμα αντισημιτισμού στήν Ρωσία μέ τά γνωστά Πογκρόμ, όπου έγιναν σφαγές σέ Μπλιλοστόκ καί Κιτσινέβλ.
22) Από τό 1933 οί εβραίοι εκδιώχθησαν καί από τήν Γερμανία καί έως τό τέλος τού 2ου Παγκοσμίου πολέμου.
23) Αντισημιτισμός στήν σύγχρονη Ελλάδα εκδηλώθηκε κατά τήν επανάσταση τού 1821 στήν Πελοπόννησο καί έως τά τέλη τού 19ου αιώνα στήν Κέρκυρα, Αθήνα καί σέ όλα τά επτάνησα.

Στίς 14 Μαϊου τού 1948 χρονολογείται ή ίδρυσις τού Ισραήλ. Δημιουργήθηκε τό σιωνιστικό κίνημα πού σκοπό είχε νά αναβιώση τό εβραϊκό κράτος τού 132πχ. Ή ιδέα τού εβραϊκού κράτους ήτο τών εβραίων πού κατοικούσαν στήν Ευρώπη. Ή οργάνωση «πιστοί τής Σιών» εσκέφθη νά δημιουργήση πρότυπους αγροτικούς συνοικισμούς πού θά αποτελούσαν τόν πυρήνα γιά τήν προσέλευση μεγαλυτέρου αριθμού εβραίων. Οί εβραίοι πού άρχισαν νά διασκορπίζονται από τό 132πχ , είχαν νά αντιμετωπίσουν μία Παλαιστίνη, όπου ό πληθυσμός αποτελούταν από Άραβες μουσουλμάνους καί χριστιανούς Άραβες. Τό 1897 ό πρωτεργάτης τού Σιωνιστικού κινήματος Θεόδωρος Χέρτσλ, μιλώντας στό σιωνιστικό πρώτο συνέδριο δήλωσε ότι τό εβραϊκό κράτος θά ήταν πραγματικότητα σέ 50 τό πολύ χρόνια. Πρώτη ή Τουρκία (Κεμάλ – ήτο στό Σιωνιστικό σχέδιο? Τυχαία τόν στήριξαν αί μεγάλαι δυνάμεις τήν ώρα πού οί Έλληνες έφθασαν έξω από τήν Άγκυρα) χωρίς νά μπορέση νά διαβλέψη, έδωσε τήν συγκατάθεσή της νά εγκατασταθή στά έδάφη τής Παλαιστίνης, πού τότε εκείνη κατείχε, εβραίκός πληθυσμός.
Με κέντρο τη Βιέννη και με την εβδομαδιαία εφημερίδα του «Ο Κόσμος», ο Χερτζλ ξεκίνησε τον αγώνα του. Τα σιωνιστικά συνέδρια διοργανώνονταν κάθε χρόνο μέχρι το 1901 και μετά κάθε δύο χρόνια. Σε κάθε συνέδριο γίνονταν βήματα μπροστά για την οργάνωση του κινήματος, που βαθμιαία αύξανε την επιρροή του, ακόμα και σε υψηλούς διπλωματικούς κύκλους. Το 1901 ιδρύθηκε το Εβραϊκό Εθνικό Ταμείο, σκοπός του οποίου ήταν η αγορά γης στη Παλαιστίνη, η οποία έτσι θα «περιέλθει στην αιώνια κατοχή του εβραϊκού λαού». Σε μια κίνηση που μερικοί διπλωμάτες χαρακτήρισαν «απίστευτα θρασεία», ο Χερτζλ ζήτησε από την Οθωμανική αυτοκρατορία να παραχωρήσει αυτονομία στην Παλαιστίνη, αλλά όταν η Υψηλή Πύλη αρνήθηκε, ο Χερτζλ στράφηκε για βοήθεια στη Μεγάλη Βρετανία. Στο αίτημα των Εβραίων να αποκτήσουν ανεξάρτητο κράτος οι Άγγλοι πρόσφεραν την Ουγκάντα (1904), αλλά οι Εβραίοι αρνήθηκαν μετά από πολλές συζητήσεις και διαφωνίες, αφού πολυάριθμα στελέχη του κινήματος αρχικά αποδέχτηκαν την πρόταση. Με το θάνατο του Χερτζλ το 1904, το σιωνιστικό κέντρο μεταφέρθηκε στο Βερολίνο και διάδοχος του Χερτζλ στη Σιωνιστική Οργάνωση εκλέχτηκε ο Ντέιβιντ Γούλφσον, που το 1911 παρέδωσε τη θέση του στον Ότο Βάρμπουργκ. Αν και μειοψηφία στους κόλπους των Εβραϊκών κοινοτήτων, εντούτοις, ως το μοναδικό δημοκρατικά οργανωμένο κίνημα, αύξησε την επιρροή του δυσανάλογα με την αριθμητική του δύναμη. Μετά το πρώτο μαζικό κίνημα μετανάστευσης στην Παλαιστίνη, το δεύτερο σημειώθηκε στη δεκαετία του 1910 και προερχόταν από τη Ρωσία και την Πολωνία. Το 1914 στην Παλαιστίνη ζούσαν 90.000 περίπου Εβραίοι, οι περισσότεροι νέοι. Παράλληλα, οι Εβραίοι της Ρωσίας που είχαν αποκτήσει τον έλεγχο του σιωνιστικού κινήματος και κυρίως οι Χ. Βάιτσμαν και Ναούμ Σοκόλοφ επηρέασαν τους Βρετανούς για να παρουσιάσουν τη «Διακήρυξη Μπάλφουρ» (1917). Οι Βρετανοί, που το 1917 κατέλαβαν την Παλαιστίνη από τους Τούρκους και το 1920 ανέλαβαν από τη Σύνοδο Ειρήνης του Σαν Ρέμο την εντολή προστασίας της, με τη διακήρυξη αυτή αναγνώρισαν το δικαίωμα των Εβραίων να δημιουργήσουν το κράτος τους στην Παλαιστίνη και υποσχέθηκαν τη βοήθειά τους.
Στα επόμενα χρόνια οι σιωνιστές δημιούργησαν κάποια αστικά κέντρα (όπως το Τελ Αβίβ το 1909) και πολύ περισσότερους αγροτικούς οικισμούς που συνδύαζαν τη γεωργική παραγωγή με την κοινοκτημοσύνη των αγαθών (κιμπούτς) στην Παλαιστίνη. Με την εκλογή του Χ. Βάιτσμαν στην προεδρία της Σιωνιστικής Οργάνωσης (1920) οι σιωνιστές βρήκαν ένα δραστήριο ηγέτη που καθοδήγησε με μαεστρία της οργάνωσης. Οι σιωνιστές τελειοποίησαν το επίπεδο της αυτόνομης διακυβέρνησής των εβραϊκών κοινοτήτων και οργάνωσαν εκλογές για την εκπροσώπησή των Εβραίων στην «Εβραϊκή Συνέλευση», το ανώτατο όργανο της εβραϊκής διοίκησης, και έβαλαν τη βάση για την ίδρυση στρατού με τη Χαγκανά, την ένοπλη οργάνωση άμυνας, που μετεξελίχθηκε στο στρατό του Ισραήλ. Έκαναν σημαντικά βήματα στο εκπαιδευτικό σύστημα και στην πολιτισμική κληρονομιά (με την ίδρυση του πανεπιστημίου, του τεχνολογικού ινστιτούτου και της ακαδημίας τεχνών). Ίδρυσαν υπηρεσίες ασφαλείας, τράπεζες, νοσοκομεία, εφημερίδες, και το χρονικό διάστημα 1919-1923 ενθάρρυναν το τρίτο μεταναστευτικό κύμα, στο οποίο συμμετείχαν νέοι με ισχυρές σοσιαλιστικές πεποιθήσεις, που μεταφύτευσαν στην Παλαιστίνη.
Στο χρονικό διάστημα 1924-1932 σημειώθηκε το τέταρτο μεταναστευτικό ρεύμα, στο οποίο συμμετείχαν κυρίως Εβραίοι μεσοαστοί από την Πολωνία. Ο Ναούμ Σοκόλοφ αντικατέστησε το 1931 το Βάισμαν στην ηγεσία της Σιωνιστικής Οργάνωσης, η οποία το 1929 είχε παραχωρήσει στη νεοσυσταθείσα Εβραϊκή Εταιρεία την αρμοδιότητα της εκπροσώπησης των Εβραίων στις ξένες διπλωματικές αρχές. Το 1933 οι Εβραίοι της Παλαιστίνης υπολογίζονταν σε 250.000 περίπου. Με την άνοδο όμως του ναζισμού στη Γερμανία η μετανάστευση στην Παλαιστίνη ελαττώθηκε. Πάντως στο διάστημα 1933-1939 το πέμπτο μεταναστευτικό ρεύμα αποτελούνταν από Εβραίους της Γερμανίας που κατάφεραν να διαφύγουν από τη ναζιστική λαίλαπα. Οι Εβραίοι αυτοί ανήκαν κυρίως στη μεγαλοαστική τάξη, ήταν ακαδημαϊκοί και ελεύθεροι επαγγελματίες και μαζί τους έφεραν πολλά και πολύτιμα κεφάλαια.


Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετώπισαν οι σιωνιστές ήταν οι Άραβες της Παλαιστίνης, που δεν ήταν όλοι διατεθειμένοι να παραχωρήσουν τη γη τους στους Εβραίους. Εξάλλου, οι πιο πολιτικοποιημένοι Άραβες αντιλαμβάνονταν τον απώτερο στόχο των Εβραίων και το μελλοντικό αποκλεισμό τους από τις διπλωματικές διεργασίες, τουλάχιστον στο βαθμό που επιθυμούσαν οι ίδιοι. Άρχισαν να αντιδρούν στα σχέδια των Εβραίων σιωνιστών αλλά και των Βρετανών υποστηρικτών τους. Η αντίδρασή τους αυτή αποκτούσε διαφορετική ένταση και δυναμική, ανάλογα με τις συνθήκες και τις εξελίξεις. Από το 1920 οι Άραβες άρχισαν να επιτίθενται σε εβραϊκά κιμπούτς,Οι Άραβες εξεγέρθηκαν ακόμα και ένοπλα, όπως συνέβη το 1929 και το 1936-1939, αντιμετωπίζοντας την αντίσταση των Εβραίων και τών Βρετανών. Οί Εβραίοι σιωνιστές επέλεξαν την τρομοκρατία ως μέθοδο αγώνα και άρχισαν να πλήττουν παλαιστινιακούς στόχους, θέλοντας να αποθαρρύνουν τους Άραβες και να στείλουν μήνυμα αποφασιστικότητας στους Βρετανούς. Ιδίως μετά το τέλος του παγκόσμιου πολέμου οι Εβραίοι πέρασαν στην αντεπίθεση και σε απάντηση οι Βρετανοί προχώρησαν στη σύλληψη αρκετών επιφανών Εβραίων, ενώ καταδίκασαν σε θάνατο και εκτέλεσαν διά απαγχονισμού επτά μέλη παράνομων εβραϊκών οργανώσεων. Οι Εβραίοι σε αντίποινα κρέμασαν δύο Άγγλους λοχίες.
Τά σιωνιστικά σχέδια ευνοήθησαν περισσότερο μετά τήν διάλυση τής αυτοκρατορίας καί τήν υπαγωγή τής Παλαιστίνης στήν Αγγλική διοίκηση. Στίς 2/11/1917 ή Αγγλική κυβέρνηση παραχώρησε στούς σιωνιστές τό δικαίωμα δημιουργίας εθνικής εστίας στό Παλαιστινιακό έδαφος. Τά σιωνιστικά σχέδια ευνοήθησαν ακόμη περισσότερο από τίς δήθεν διώξεις τών εβραίων από τούς Ναζί. Συναισθηματικοί πλέον λόγοι συμμαχούσαν καί οί σιωνιστές έχοντας τήν κοινή διεθνή γνώμη μέ τό μέρος των, έτρεχαν μετά τόν 2ο παγκόσμιο πόλεμο στήν Παλαιστίνη. Οί Παλαιστίνιοι αντέδρασαν στήν Κοινωνία τών Εθνών καί τυπικά απαγόρευσαν άλλους μετανάστες νά μπαίνουν στήν Παλαιστίνη. Ό διεθνής σιωνισμός μέ τά τεράστια χρηματικά ποσά καί οί μυστικές οργανώσεις Χαγκάνα, Τσβάι Λεούμι, Ιργκούν, καί Στέρν ενίσχυσαν τήν λαθρομετανάστευση στήν χώρα κατά χιλιάδες. Τό 1948 οί εβραίοι δημιούργησαν αντάρτικα (αυτά πού έχουν σήμερα Κούρδοι καί Παλαιστίνιοι, τά οποία καλούνται τρομοκρατικές οργανώσεις) φέρνοντας τήν Αγγλία σέ αδιέξοδο. Ό ΟΗΕ τότε πάνω πού μόλις είχε δημιουργηθή, απεφάσισε τόν διαχωρισμό τής χώρας, μέ μία ζώνη στήν Ιερουσαλήμ. Οί εβραίοι μέ πρόεδρο τόν Μπέν Γκουριόν κήρυξαν τήν ανεξαρτησία των καί ή χώρα αναγνωρίσθη αμέσως από ΕΣΣΔ, USA, ENGLAND κ.α. Ό Μπέν γκουριόν άρχισε τίς σφαγές , μέ αποτέλεσμα οί άλλοι άραβες νά έρθουν σέ βοήθεια τών Παλαιστινίων, ενώ πρός βοήθεια τών Σιωνιστών ήρθαν οί Αμερικανοί. Ή ανακωχή τού 1949 έδωσε στό Ισραήλ σύνορα μήκους 1000 χιλιομέτρων. Τό 1958 τό Ισραήλ μπαίνει στόν ΟΗΕ. Έως τό 1958 στό Ισρήλ είχαν φθάσει τά 2000000, προερχόμενοι από περίπου 74 χώρες. Τό 1967 τό Ισραήλ συγκρούεται μέ τήν Ιορδανία καί τήν Συρία. Τό Ισραήλ μέ τά όπλα τής δύσης νικά καί καταλαμβάνει εδάφη τών άλλων δύο χωρών. Ό ΟΗΕ κηρύχθηκε υπέρ τής αποχωρήσεως τών εβραίων από τά εδάφη αυτά, αλλά τό Ισραήλ δέν εκτέλεσε τήν σύσταση τών Ηνωμένων Εθνων. Αποτέλεσμα νά ξεσπάσει ό 4ος Αραβοισραηληνός πόλεμος στίς 6-10-73. Ή Συρία επετέθη από τό Γκολάν καί ή Αίγυπτος από τό Σουέζ. Σέ 16 ημέρες ό πόλεμος τελείωσε καθώς επενέβησαν οί ΗΠΑ καί ή ΕΣΣΔ. Μετά τό 1974 οί αντίπαλοι απεσύρθησαν εκατέρωθεν τού Σουέζ καί Γκολάν. Ό πόλεμος τελείωσε ένα μήνα πρίν τήν δημιουργία τού Πολυτεχνίου από τούς Αμερικάνους καί έναν χρόνο πρίν τήν εισβολή τών Τούρκων στήν Κύπρο μέ τίς ευχές καί τήν βοήθεια τών Αμερικανών, Άγγλων καί Ρώσων. Ουσιαστικώς οί αλλαγές μετά τόν Παγκόσμιο πόλεμο συνέχισαν νά είναι ραγδαίες. Ό Κόσμος χωρίστηκε σέ δύο στρατόπεδα, στό Δυτικό «Δημοκρατικό» καί στό Ανατολικό Κομμουνιστικό. Υπήρχαν βέβαια καί κάποιες ανεξάρτητες χώρες όπως ή Αίγυπτος τού Νάσερ καί άλλες πού δέν είχαν άμεσο στρατηγικό ενδιαφέρον γιά νά υποστηρίξουν μία έκ τών δύο δυνάμεων. Ή προπαγάνδα τού μεταπολέμου εξυπηρετούσε φυσικά τά σχέδια τών νικητών. Οί ηττημένοι λοιπόν ταυτίστηκαν μέ τό κακό, ενώ λησμονήθηκαν γρήγορα τά εγκλήματα τών συμμάχων, πού δέν ήταν λίγα ούτε αμελητέα. Ατομικές βόμβες σέ Χιροσίμα καί Ναγκασάκι, βομβαρδισμοί πού ισοδυναμούσαν μέ γενοκτονία σέ Δρέσδη καί Αμβούργο(άνω τών 600000 νεκρών), εξόντωση λαών ολόκληρων από τόν Στάλιν καί ακόμα χιλιάδες εκτελέσεις στήν Ευρώπη έν ονόματι τού Αντιφασισμού. Ή Αριστερά βολεμένη στό όραμα τού Κουμμουνισμού από τήν μία, καί από τήν άλλη ή Δύση μέ τόν μύθο τής λεγόμενης ελεύθερης οικονομίας καί τής ευημερίας τών λαών. Ή Δημοκρατία ήταν τό απόλυτο καλό στήν Δύση, ενώ ό Σοσιαλισμός ήταν τό απόλυτο καλό στήν Ανατολή. Στόχος όμως τών μέν καί τών δέ ήταν ή εξόντωση τών Εθνικοσοσιαλιστών, Φασιστών καί Εθνικιστών. Από τότε μέχρι σήμερα, όσοι αμφισβητούν τήν νέα αυτή κατάσταση γίνονται στόχος. Αυτή ή εξόντωση άρχισε μέ τήν απάτη τής δίκης τής Νυρεμβέργης καί παγιώθηκε μέ τούς νέους νόμους στήν Ιταλία καί Γερμανία, πού ήταν εναντίον αυτού τού φρονήματος. Οί πρωταγωνιστές καί τά πρόσωπα τού παλαιού Φασισμού καί Εθνικοσοσιαλισμού ανέρχονταν σέ χιλιάδες, οί οποίοι κατέφυγον στήν Ισπανία, στήν Αργεντινή, στήν Βραζιλία καί στήν Παραγουάη. Παρ’όλα αυτά στήν Δυτική Γερμανία στίς εκλογές τού 1950 εμφανίζεται τό Σοσιαλιστικό κόμμα τού Ράϊχ καί μέσα σέ καθεστώς διωγμών κερδίζει 11% τών ψήφων. Κατόπιν εντολής τής Αμερικανικής κυβερνήσεως τό 1952 διαλύεται τό κόμμα, διότι θεωρήθηκε ότι ανασυστήνει τό Εθνικοσοσιαλιστικό κόμμα. Οί χώρες πού μπορούσαν μεταπολεμικά νά γίνουν νέο ορμητήριο γιά τήν άνοδο τέτοιων ιδεών, ήταν ή Ισπανία καί ή Αργεντινή. Ή Ισπανία τού Φράνκο είχε επιλέξει μετά τόν πόλεμο νά περιορισθή στόν ρόλο τού νά δώση πολιτικό άσυλο σέ πολλούς επιφανείς Εθνικοσοσιαλιστές, όπως τών Όττο Σκορτσένι καί Λεόν Ντεγκρέλ. Τό δεύτερο κράτος ή Αργεντινή τού Περόν, τόν οποίο καί φρόντισαν οί Αμερικάνοι νά τόν ανατρέψουν μέ στρατιωτικό πραξικόπημα. Στίς άλλες χώρες ίσχυε ό χωρισμός, σύμφωνα μέ τήν συμφωνία τής Γιάλτας, πού εφάνη άλλωστε στήν διάρκεια διαφόρων εξεγέρσεων. Τόσο στήν Ανατολική Γερμανία, όσο καί στήν Τσεχοσλοβακία καί τήν Ουγγαρία, ή Αμερική δέν αντέδρασε στήν εισβολή τών Σοβιετικών αρμάτων. Ή Δημοκρατία πλέον είναι ένα πρόσχημα καί τίποτα πέραν αυτού. Πρόκειται γιά ένα καθεστώς καθαρής πλουτοκρατίας καί αυτό γίνεται περισσότερο εμφανές μέ τήν ανάπτυξη τών μέσων μαζικής ενημερώσεως. Αυτοί πού ελέγχουν τά ΜΜΕ, ελέγχουν καί τήν κοινή γνώμη. Τό πλειοψηφικό σύστημα καί ό δικομματισμός, είναι ένα δημιούργημά γιά νά μήν ανατραπούν ποτέ. Έτσι στήν Γαλλία έχουμε τούς Γκωλικούς καί Σοσιαλιστές, στήν Γερμανία τούς Χριστιανοδημοκράτες καί Σοσιαλδημοκράτες, στήν Αγγλία τούς Συντηρητικούς καί τό Εργατικό κόμμα, στήν Αμερική έχουμε τούς Ρεπουμπλικάνους καί Δημοκράτες, ενώ στήν Ελλάδα έχουμε τήν Νέα Δημοκρατία καί τό ΠΑ.ΣΟ.Κ..κτλ. Όποιο κόμμα καί άν εκλεγεί, πάλι οί ίδιοι(Πλουτοκρατία) θά είναι οί κερδισμένο. Οί βουλευτές ποτέ δέν προέρχονται από τόν λαό, αλλά πρώτα επιλέγονται από τά κόμματα καί μετά μπαίνουν στήν διαδικασία τών εκλογών. Είναι δηλαδή διαλεγμένοι καί επομένος δέν υπάρχει περίπτωση νά εκλεγή κάποιος πού δέν ακολουθεί τά συμφέροντά των.

Τήν δύναμη πού θά έχει ό πλούτος στήν διαμόρφωση τού πολιτεύματος στίς επόμενες δεκαετίες, μετά τόν 2ον Παγκόσμιο πόλεμο, τήν περιγράφουν τά κείμενα γνωστά ώς τά Πρωτόκολλα τών Σοφών τής Σιών, πού έχουν έχει απαγορευθεί ή κυκλοφορία των σέ πολλές χώρες τής Ευρώπης :

«είς τά ημέρες μας ή δύναμις τού χρυσού αντικατέστησε τήν εξουσία τών φιλελευθέρων κυβερνήσεων... Ή ιδέα τής ελευθερίας είναι απραγματοποίητος, διότι κανένας δέν ειξεύρει νά κάμη χρήσιν αυτής μέ τό πρέπον μέτρο. Αρκεί νά αφίση τίς επί τινά χρόνον τόν λαόν νά αυτοκυβερνηθή, ίνα ή αυτονομία αυτή μεταβληθή πάραυτα είς αναρχίαν. Τότε αναφύονται διχόνοιαι, αίτινες μεταβάλλονται τάχιστα είς κοινωνικάς διαμάχας, αί οποίαι υποσκάπτουν καί αφανίζουν τά κράτη».

Τό φαινόμενο τής διαφθοράς, ειδικά τά τελευταία χρόνια στήν Ελλάδα, αποτελούν γεγονότα αναμφισβήτητα. Ό Oswald Spengler στήν «Παρακμή τής Δύσεως» τό 1918 γράφη: «.. οί ιδιωτικές δυνάμεις θέλουν νά κάνουν τού νόμους οί ίδιοι, σύμφωνα μέ τά συμφέροντά των καί γιά τόν σκοπό αυτό χρησιμοποιούν εργαλείο πού οί ίδιοι κατασκεύασαν, τήν Δημοκρατία, τό επιδοτούμενο κόμμα...Μία δύναμη μπορεί νά ανατραπεί μόνο από μία άλλη δύναμη, όχι από αρχή, καί μόνο μία δύναμη πού μπορεί νά αντιμετωπίση τό χρήμα έχει απομείνει. Τό χρήμα ανατρέπεται καί καταργείται από τό αίμα». Ακόμα καί ό Πλάτων στό βιβλίο Η΄τής Πολιτείας γράφει: «..ή αποθήκη τού κάθε πολίτου, όταν γεμίζει χρυσάφι καταστρέφει τό πολίτευμα αυτού τού είδους. Αρχικά γιατί ανακαλύπτουν τρόπο γιά δαπάνες, καί τούς νόμους τούς παρερμηνεύουν μέ βάση τό συμφέρον των καί τούς παραβαίνουν.. προχωρώντας ακόμα πιό μέσα στό πάθος τής φιλοχρηματίας, όσο περισσότερο εκτιμούν αυτό τόσο περισσότερο περιφρονούν τήν αρετή... Αφού λοιπόν σέ μία πόλι ό πλούτος καί οί πλούσιοι εκτιμώνται, τότε ή αρετή καί οί καλοί θά περιφρονούνται περισσότερο». Στήν Ελλάδα τού 2002 ένας πολιτικός θά παραδεχθή πώς οί καπιταλιστές χρηματοδοτούν τά κόμματα (Θεοδ.Πάγκαλος). Αυτοί οί καπιταλιστές θά είναι έμποροι χρήματος, τραπεζίτες, εργολάβοι δημοσίων έργων, δηλαδή συνέταιροι τού κομματικού κράτους.
Αυτό θά είναι τό πρότυπο ζωής τού μεταπολεμικού κόσμου καί ιδιαιτέρως τής Ελλάδος. Χωρίς αμφιβολία ό μεγάλος κερδισμένος τού 2ου παγκοσμίου πολέμου ήταν ό Σιωνισμός, ό Μποσλεβικισμός καί ή πλουτοκρατία. Έτσι μετά τόν θρίαμβό των τό 1945, οί Εβραίοι έχοντας τήν θερμή υποστήριξη τών Σοβιέτ καί τών ΗΠΑ απεφάσισαν νά ιδρύσουν τό κράτος τού Ισραήλ. Άλλωστε καί τό ιερό των βιβλίο τό Ταλμούδ, μαρτυρεί αυτή ακριβώς αυτή τήν πραγματικότητα :

«...Ιεχωβά νά επιβάλλεις τήν οργή Σού επάνω στά έθνη πού δέν πιστεύουν είς Εσένα...Κατέστρεψε όλους τούς εχθρούς τού Έθνους Σου...»

(Ιουδαϊκή Συναγωγή, σελ.212Μινχάγκεν, σελ.23 Κράχ Χάϊμ, σελ.480Χαγκά)






Από τά μέσα τού 19ου αιώνος άρχισε τό σχέδιο γιά τήν κατάκτηση μίας περιοχής, πού εκτός τού Πετρελαίου πού διέθετε σέ τεράστιες ποσότητες, αποτελεί καί τό σταυροδρόμι Ευρώπης, Ασίας καί Αφρικής (όπως είπε ό Ν.Goldman,Πρόεδρος τού διεθνούς Εβραϊκού Κογκρέσου). Ή ίδρυση όμως τού κράτους τών Εβραίων εκεί, δημιούργησε αντιδράσεις στόν Αραβικό κόσμο καί πρώτα πρώτα στούς Παλαιστινίους, οί οποίοι έχασαν τήν γή των. Ή αντίδραση τού Ισλάμ κατά τού Σιωνισμού δέν προήλθε από Ισλαμικό «φονταμενταλισμό», αλλά από Αραβικό Εθνικισμό, μολονότι αρκετοί λαοί τής Μέσης Ανατολής δέν είναι Άραβες, ωστόσο έπρεπε νά αμυνθούν στίς ανακατατάξεις πού έφερναν οί Σιωνιστές. Ή ίδρυση τού κράτους τού Ισραήλ εξυπηρετούσε καί τά συμφέροντα τής Δύσης, πού ήθελαν νά εκμεταλλευτούν τά πλούσια κοιτάσματα πετρελαίου, πού υπήρχαν στήν Μέση Ανατολή. Τό Ισραήλ από τότε έως σήμερα θά είναι ό χωροφύλακας τής περιοχής, πού θά δημιουργεί μία συνεχεί αστάθεια στήν περιοχή, αποτρέποντας έτσι τήν ένωση τών Αραβικών κρατών καί τήν εκμετάλλευση τού πετρελαίου γιά δικό τους όφελος. Όμως όσο καί άν προσπάθησαν (οί Δυτικοί καί οί Σοβιετικοί) νά ποδηγετήσουν τήν Μέση Ανατολή απέτυχαν. Τό κίνημα τού Νάσερ στήν Αίγυπτο, τό κόμμα Μπάαθ στήν Συρία καί Ιράκ, τό Καθεστώς στό Ιράν, αλλά καί ό Εθνικός αγώνας τών Παλαιστινίων, δημιούργησαν μία εκρηκτική κατάσταση γιά τά σχέδια τών Σιωνιστών καί Αμερικανών. Στόν πόλεμο τών Σιωνιστών κατά τού Αραβικού Εθνικισμού, επιστρατεύθηκε ό Αμερικανικός κινηματογράφος. Τό ίδιο συνέβη καί στήν Ευρώπη. Ή αναπαραγωγή μίας φανταστικής Ναζιστικής φρίκης, εμπόδιζε καί εμποδίζει τήν προοπτική ανόδου ενός Εθνικοσοσιαλιστικού ή Φασιστικού κινήματος σέ όλη τήν Ευρώπη.Ή απάντηση τού Σιωνισμού σέ κάθε αντίρρηση γιά τό «ολοκαύτωμα» καί τά στρατόπεδα συγκεντρώσεως, ήταν λυσσώδης. Έφθασαν στό σημείο νά δώσουν εντολή στίς κυβερνήσεις, νά νομοθετήσουν καί νά ορίσουν σάν ποινικό αδίκημα κάθε άρνηση τού «ολοκαυτώματος».Γιά ποιόν λόγο όμως ή Ελλάς, πού δέν τιμά τούς αγωνιστές Έλληνες τού 1940-41, τούς αγωνιστές τής ΕΟΚΑ, τούς αγωνιστές τής ΕΛΔΥΚ, τούς ήρωες τών Ιμίων καί τούς Αιγαίου, έχει ορίσει ημέρα μνήμης τού «ολοκαυτώματος»; Τό «ολοκαύτωμα» δέν αποτελεί απλά αναφορά σέ ένα ιστορικό γεγονός, αλλά μία κυρίαρχη ιδεολογία πού λειτουργεί σάν ή απόλυτη δικαιολογία κάθε πράξεως τού διεθνούς Εβραϊσμού.

Ό Γάλλος καθηγητής Πανεπιστημίου Ρόμπερ Φωρισόν, πού στήν διάρκεια τού πολέμου υπήρξε κρατούμενος σέ στρατόπεδο συγκεντρώσεως γράφει :

«οί πρώτες δίκες τών Γερμανών, πού κατηγορήθηκαν ότι χρησιμοποίησαν θαλάμους αερίων ή φορτηγά αερίων γιά νά σκοτώσουν ανθρώπους, άρχισαν τό 1943 στή Σοβιετική Ένωση. Συνεχίζονται μέχρι σήμερα στό Ισραήλ, τήν Γερμανία...»







Σήμερα μετά από 46 χρόνια τέτοιων δικών, ακόμη δέν έχουμε :

• Κάποια αναφορά ειδικού πού νά συμπεραίνει ότι ένα ορισμένο μέρος ή ένα ορισμένο φορτηγό χρησιμοποιήθηκε γιά ανθρωποκτονία μέ αέρια.
• Κάποια αναφορά αυτοψίας πού νά συμπεραίνει ότι τό θύμα σκοτώθηκε από τό δηλητηριώδες αέριο υδροκυάνιο, πού ήταν ή βάση τού εντομοκτόνου Zyklon B.
• Κάποια αναφορά αναπαραστάσεως – εξοντώσεως (μίας επιχειρήσεως) μέ αέρια, χρησιμοποιώντας τά χιλιάδες θύματα πού ισχυρίζονται καί τίς ενέργειες πού έγιναν, καί παίρνοντας υπ’όψιν τά επικίνδυνα χημικά πού χρησιμοποιήθησαν.
• Κάποιον υπολογισμό, μία έστω επί τόπου επίσκεψη γιά τήν εξέταση ενός συγκεκριμένου μέρους πού χρησιμοποιήθηκε γιά ανθρωποκτονίες μέ αέρια, χρησιμοποιώντας τίς δικαστικές τεχνικές έρευνας πού χρησιμοποιούνται στήν μοντέρνα εγκληματολογία.

Πρόλογος υπό Δρ. Ρομπέρ Φώρισσον : Το βιβλίο έχει τίτλο "Η Δεύτερη αναφορά Λόχτερ" και είναι ένα από τα πλέον δυνατά και πλέον τεκμηριωμένα κείμενα των αναθεωρητών ιστορικών. Των ιστορικών αυτών, που αμφισβήτησαν τον μύθο των έξι εκατομμυρίων και για τον λόγο αυτό έχουν διωχθεί αμείλικτα σε Ευρώπη και ΗΠΑ. Αξίζει να σημειωθεί ότι τον πρόλογο στο βιβλίο γράφει ο Δρ. Ρομπέρ Φωρισόν, πρόλογο από τον οποίο είναι και τα παρακάτω, Υπό Δρ. Ρομπέρ Φώρισσον "Ο Φρεντ Λόχτερ είναι ένας 46χρονος μηχανικός που ζει στη Βοστόνη. Είναι ειδικός στον σχεδιασμό και την κατασκευή μονάδων εκτελέσεως για τα αμερικάνικα σωφρονιστήρια. Ένα από τα ιδιαίτερα καθήκοντά του ήταν η μοντερνοποίηση του θαλάμου αερίων στο σωφρονιστήριο του Τζέφερσον Σίτι του Μιζούρι. Ο Έρνστ Τσούντελ είναι ένας 50χρονος Γερμανός που ζει στο Τορόντο, όπου είχε μία λαμπρή καριέρα σαν γραφίστας και διαφημιστής, μέχρι που τον μποϋκοτάρανε λόγω των ρεβιζιονιστικών απόψεών του.
Από τότε, έχει περάσει σχεδόν όλο του τον χρόνο αγωνιζόμενος ενάντια στα ψέματα σχετικά με το "Ολοκαύτωμα. Το 1988, ο Έρνστ Τσούντελ είπε στον Φρεντ Λόχτερ να επισκεφθούν την Πολωνία για να εξετάσουν "τους τόσο προβεβλημένους θαλάμους αερίων" στα τρία στρατόπεδα συγκεντρώσεως στο Άουσβιτς, Μπίρκεναου και Μαϊντάνεκ. Το συμπέρασμα αυτής της πρώτης αναφοράς του Λόχτερ ήταν σαφές: Ποτέ δεν υπήρξαν τέτοιοι θάλαμοι αερίων σ'αυτά τα τρία στρατόπεδα.Το 1989, είπε στον Λόχτερ να επισκεφθεί την Δυτική Γερμανία και την Αυστρία για να εξετάσει τους περιβόητους "θαλάμους αερίων" στο Νταχάου, Μαουτχάουζεν και στο Κάστρο του Χάρτχαϊμ. Το συμπέρασμα της δεύτερης αναφοράς, όπως θα διαβάσετε παρακάτω, είναι το ίδιο σαφές: Ποτέ δεν υπήρχαν θάλαμοι αερίων με σκοπό την εξόντωση ανθρώπων σε αυτά τα τρία μέρη."
Κατά τήν διάρκεια τής δίκης σχετικά μέ τό στρατόπεδο Στρούτκοφ-Νατσβάιλερ στήν Αλσατία, μία ειδική μελέτη έγινε στούς «θαλάμους αερίων» καί στά πτώματα πού πέθαναν από τά «αέρια» (πού ήταν φυλαγμένα στό πολιτικό νοσοκομείο στό Στρασβούργο). Ό καθηγητής Ρενέ Φάμπρ, τοξικολόγος πού τά εξέτασε, έβγαλε τό συμπέρασμα ότι κανένας δέν είχε πεθάνει από τά αέρια. Σχετικά μέ τό Νταχάου, στήν πραγματικότητα υπήρξε κάποια μορφή ειδικής έρευνας πού έγινε από τόν Λοχαγό Φρίμπουργκ τού Γαλλικού στρατού, αλλά όταν ή αναφορά έβγαλε τό συμπέρασμα ότι θά ήταν αναγκαία ή εξέταση τού δωματίου, πού προσωρινά απεκαλείτο «θάλαμος αερίον»καμμία εξέταση δέν έγινε. Κάποιες επί τόπου επισκέψεις από τά δικαστήρια, πράγματι έγιναν κατά τήν διάρκεια μερικών δικών, ιδιαίτερα τής δίκης τής Φρανκφούρτης(1963-65). Τό σκάνδαλο είναι ότι κάποια σημεία τού στρατοπέδου τού Άουσβιτς εξετάσθηκε από τήν επίσημη ομάδα επίσκεψης, αλλά όχι οί υποτιθέμενοι «θάλαμοι αερίων», παρ’όλο πού ήταν πράγματι εκεί, είτε στήν αρχική τους μορφή (όπως ισχυρίζονται σήμερα οί Πολωνοί επίσημοι κομμουνιστές καί οί εκδόσεις των) ή ερειπωμένοι όπου πολλά θά μπορούσαν νά προσδιορισθούν (δές Βίλχελμ Στέγκλιχ, ‘Ο Μύθος τού Άουσβιτς’, τού ινστιτούτου γιά ιστορική Αναθεώρηση1986). Σήμερα οί παραγωγοί ταινιών, μερικές φορές γυρίζουν Χολιγουντιανά ντοκυματέρ-δράματα στό Μπίρκεναου, ισχυριζόμενοι ότι αναπλάθουν τήν άφιξη τών Εβραϊκών φαλαγγών στό στρατόπεδο τού Μπίρκεναου, κοντά στά κτίρια τών κρεματορίων πού υποτίθεται ότι περιείχαν : Αποδυτήρια, όπου τά θύματα έβγαζαν τά ρούχα των, έναν ανθρωποκτόνο θάλαμο αερίων καί έναν θάλαμο πέντε φούρνων αποτεφρώσεως μέ τρείς αποστακτήρες ό καθ’ένας. Μάς είπαν ότι κάθε ομάδα θυμάτων αποτελείτο από 2000 περίπου άτομα καί υπήρχαν αρκετές τέτοιες ομάδες, πού αποτεφρώνονταν κάθε μέρα σέ κάθε κρεματόριο. Μπορούμε νά δούμε από τό μέγεθος τών κτιρίων καί τόν διακανονισμό τής γύρω περιοχής, ότι οποιαδήποτε αναπαράσταση θά είχε αμέσως σάν αποτέλεσμα τρομερό συνωστισμό. Τό φράξιμο τών κρεματορίων θά ήταν θεαματικό. Αποσυντιθέμενα καί σαπισμένα πτώματα θά στοιβάζονταν σέ όλη τήν περιοχή! Άν υποθέσουμε ότι ή μέση ώρα πού χρειαζόταν ή επικήδεια βιομηχανία γιά νά αποτεφρώση ένα πτώμα είναι μία καί μισή ώρα, συνεπάγεται ότι όταν πέρναγε μιάμιση ώρα, θά βρισκόμασταν μέ τά αρχικά 2000 πτώματα μείον 15 πού θά είχαν καεί, αφήνοντας άλλα 1985 χωρίς νά υπάρχει χώρος γιά νά τά βάλλουν πρίν αποτεφρωθούν. Ή Μηχανή τού θανάτου θά διαλυόταν μέ τούς πρώτους θανάτους. Θά χρειάζονταν 8 μέρες καί νύχτες γιά νά καούν 2000 πτώματα, υποτίθεται μέ συνεχή λειτουργία τών κρεματορίων. Σύμφωνα μέ ειδικούς καί τούς οδηγούς χρήσεως τών κρεματορίων, κανένα κρεματόριο δέν θά μπορούσε νά λειτουργήση συνεχόμενα μέρα νύχτα, όπως αυτό. Φουρνιές τών 2000 ή 3000 ατόμων γίνονταν σέ δωμάτια τών 400 κυβικών μέτρων στό Auschwitz καί φουρνιές τών 700-800 γίνονταν σέ κτίρια μέ δάπεδο 25 τετραγωνικών μέτρων καί ύψους 1,9 μέτρων στό Belzec. Μιλάμε δηλαδή ότι οί Γερμανοί έβαζαν 30 ανθρώπους σέ έναν τηλεφωνικό θάλαμο.Αν μπορούν λοιπόν οί 30 άνθρωποι νά μπούν σέ έναν τηλεφωνικό θάλαμο, τότε αληθεύουν καί οί «ιστορίες» περί φούρνων. Επίσης μέ τό νά μπούν τόσο λίγοι σέ τόσο μικρό χώρο, δέν θά είχε παραστεί κάν ή ανάγκη αερίου, αφού προτού τελειώσει ή στοιβασία τών τελευταίων αφικνυομένων, οί περισσότεροι θά είχαν σταματήσει νά αναπνέουν. Ακόμα 8 άτομα, μέ επίσημα στοιχεία, ασχολούνταν μέ τά δόντια τών νεκρών. Θά έπρεπε σέ κάθε φουρνιά τών 2000 ατόμων, νά είχαν 4000 σιαγόνες, ενώ τήν ημέρα έπρεπε νά είχαν 30-32000 σιαγόνες, από τίς οποίες θά έπρεπε νά εξάγουν τά χρυσά δόντια. Μιλάμε δηλαδή γιά εκτελέσεις, κουρέματα καί εξαγωγές πού έγιναν 6000000 φορές (x2 γιά τίς σιαγόνες). Κατά τών Πατέρα Riomet βέβαια οί νεκροί ήσαν 15000, ενώ γιά τό λεξικό Larouse οί νεκροί ήταν 20000000 (παραπάνω από όλους τούς Εβραίους τής Γής). Άν αυτά τά δεχθούμε, οί εργασίες στό Auschwitz θά έπρεπε νά συνεχίζονταν έως σήμερα. Σέ όλες τίς εξετάσεις, άτομα παρουσιάστηκαν σάν ζωντανοί μάρτυρες του «ολοκαυτώματος» καί τών «θαλάμων αερίων».

Πώς όμως αυτοί διέφυγαν τούς θαλάμους αερίων ; Ή απάντηση όλων ήταν απλή : ό καθ’ένας των είχε ευεργετηθεί από θαύμα...Τά μέλη τού Sonderkommandos σπάνε όλα τά ρεκόρ θαυμάτων. Σύμφωνα μέ τίς ιστορίες των, οί Γερμανοί συνήθως τούς θανάτωναν μέ αέρια κάθε τρείς μήνες, πού σημαίνει ότι άν πέρασαν γιά δύο χρόνια από τό Άουσβιτς καί Μπίρκεναου, θά είχαν ένα τελικό αποτέλεσμα επτά ή οκτώ διαδοχικών θαυμάτων.
Ή αλήθεια όμως πώς τό 25% τών κρατουμένων ήσαν εκεί γιά λόγους πολιτικούς, ενώ τό 75% ήσαν εγκληματίες. Οί θάνατοι προέρχονταν από κόπωση καί από βιαιοπραγίες μερικών σκοπών, αναπόφευκτες σέ κάθε σύστημα φυλακίσεως. Όμως από τούς απίστευτους βομβαρδισμούς τών συμμάχων αυξήθηκαν απείρως οί επιδημίες.
Ό βομβαρδισμός τής Δρέσδης ήταν τό Πραγματικό Ολοκαύτωμα. Στίς 13/2/1945 περισσότεροι από 250000 άνθρωποι βρήκαν τόν θάνατο σέ λιγότερο από 14ώρες. Βέβαια τό «ρεκόρ» τό κατέχουν οί Η.Π.Α, όπου σέ λίγα δευτερόλεπτα σκότωσαν 71879 ανθρώπους στήν Χιροσίμα.
Καμία φυσικά σχέση μέ τόν βομβαρδισμό τών Γερμανών στό Κόβεντρυ, όπου σκοτώθηκαν μόνο 380 άνθρωποι. Άλλωστε τό Κόβεντρυ ήταν γνωστό κέντρο πολεμοφοδίων, εύλογος δηλαδή στρατιωτικός στόχος. Ή Δρέσδη όμως παρήγαγε πορσελάνες καί φλιτζάνια, πράγματα πού δύσκολα μπορούν νά θεωρηθούν στρατιωτικό υλικό. Ενδιαφέρον είναι νά συγκρίνουμε τίς καταστροφές σέ Λονδίνο καί Δρέσδη. Στή Δρέσδη σέ μία νύχτα καταστράφηκαν 6400 στρέμματα γής, ενώ στό Λονδίνο μόνο 2400 στρέμματα καί όχι σέ έναν βομβαρδισμό, αλλά κατά τήν διάρκεια ολοκλήρου τού πολέμου. Μάλιστα βομβαρδισμοί έστειλαν πλοία γεμάτα πρόσφυγες στό πάτο, όπως στήν περίπτωση Lubeck. Ηλεκτρικά δίκτυα καί σωλήνες νερού απεκόπησαν καί επέβαλαν λιμό παντού. Τά 2/3 τών κρατουμένων πέθαναν από τύφο, δυσεντερία καί πείνα. Στό Dachau τό 1944 πέθαναν 54 άνθρωποι τόν Ιανουάριο καί 101 τόν Φεβρουάριο. Μετά τούς βομβαρδισμούς, τό 1945 πέθαναν 2888 άνθρωποι τόν Ιανουάριο καί 3977 τόν Φεβρουάριο. Από τούς 25613 κρατουμένους οί 19296 απωλέσθησαν τούς τελευταίους 7 μήνες, περίοδο πού οί Δυτικοί σύμμαχοι βομβάρδιζαν συνεχώς. Αλλά ή ιστορία διαφέρει αναλόγως τά συμφέροντα. Ό Τζέκις Χάν εξόντωνε χωριά 30000 κατοίκων σέ ώρες, οί Τούρκοι εξαφάνισαν εκατομμύρια Αρμενίων, Ποντίων καί Κούρδων, όπως οί Βρεττανοί καί Ισπανοί χιλιάδες χιλιάδων Ινδιάνων χωρίς δικαστήρια καί ταινίες τού Χόλλιγουντ.Συστηματική σφαγή ανθρώπων, δολοφονημένων καί βασανισμένων αποκλειστικά καί μόνον εξαιτίας τής καταγωγής των έγινε αλλού, αλλά πού ήταν τό δικαστήριο τής Νυρεμβέργης :

1. 1\9\39 συνοπτικές εκτελέσεις έλαβαν χώρα στήν Πολωνία. Αναγνωρίσθησαν 12857 πτώματα ενώ αγνοούνται πάνω από 45000 πτώματα Γερμανών.
2. Ή σφαγή τού Γιάγκερχωφ όπου σκότωσαν 63 Γερμανούς ηλικίας 14-74 ετών.
3. Ή σφαγή τού ΖΕΖΟΥ-Ι-ΤΕΡΖΕΕ 21KM από τό Μπρόμπεργκ όπου δολοφονήθηκαν 39 Γερμανοί (υπόθεση Ράϊνχαρντ)
4. Ή εξόντωση τών Γερμανών τής Σουδητίας, όπου εβιάσθηκαν γυναίκες έως καί 45 φορές σέ 1 ημέρα. 5000 Γερμανοί εκτελέσθηκαν στό στάδιο τής Πράγας, στό Βόκοβιτς καί αλλού. Οί Τσέχοι εκτελούσαν στό Φρόϋντενθαλ, στό Μοράβκ, στή Οστράβα όπου έκοψαν τά στήθη από ζωντανή γυναίκα.Συνολικά 500000 Γερμανοί τής Τσεχοσλοβακίας εκτοπίσθηκαν πρίν καί μετά τόν πόλεμο.
5. 3000 Γερμανοί εξοντώθηκαν στήν Πόλιν Σάατ.
6. Μέ τόν νόμο 21\11\44 στήν Γιουκοσλαβία 250000 Γερμανοί έχασαν τήν υπηκοότητά των καί τά αστικοπολιτικά των δικαιώματα. Ή περιουσία των εκατασχέθη ενώ μόνο 40000 κατάφεραν νά επαναπατριστούν στήν Γερμανία. Τουλάχιστον 170000 πέθαναν στά στρατόπεδα τών «κόκκινων» καί στήν καταναγκαστική εργασία.
7. Τόν Μάρτιο τού 1945 70000 Γερμανοί στρατιώτες στό Κέρντεν τής Αυστρίας καί 280000 Κροάτες, παρεδόθησαν στόν Τίτο καί στούς Παρτιζιάνους Κομμουνιστές. Εξοντώθηκαν όλοι μέ τήν μέθοδο τής «Πορείας Θανάτου».
8. Στίς μαζικές εκτελέσεις τού Μπανάτο εξοντώθηκαν συστηματικά 35000 Γερμανοί.
9. Οί Βομβαρδισμοί κατά αμάχων στήν Δρέσδη καί τό Αμβούργο μέ 2396 τόννους βομβών σέ 2,5 ώρες τό Καλοκαίρι τού 1943, μέ βόμβες φωσφόρου 30 λιβρών. Όπου ό φώσφορος άγγιζε ξύλο, μέταλλο, σάρκα κολλούσε επίμονα καί καιγόταν όσο υπήρχε οξυγόνο στήν ατμόσφαιρα. «Πρώτη φορά μία αεροπορική επιδρομή προκάλεσε τέτοιες καταστροφές, ώστε δέν υπήρχαν αρκετοί επιζώντες γιά νά θάψουν τούς νεκρούς» (Ντ.Ίρβινγ). Βόμβες πού ανέβαζαν τήν θερμοκρασία στούς 800-1000 βαθμούς.
10. Βομβαρδισμός στό Κάσελ στοίχισε 8000 νεκρούς από τούς οποίους τό70% πέθανε από ασφυξία, τό 15% πέθανε από τραύματα καί τό άλλο 15% απανθρακώθηκε.
11. Βομβαρδισμός Πφόρτσχαϊμ 23\2\43 όπου απέθανον 17000 άνθρωποι σέ 22 λεπτά βομβαρδισμών.
12. 51στρατόπεδα συγκεντρώσεων Γερμανών είχαν στήν Τσεχοσλοβακία, όπως τού Σόνιμπεργκ, Μπρούν καί Λάμστρορφ.
13. Στίς 24\4\45 οί Ρώσοι έβαλαν τίς γυναίκες τού Δάντσιχ σέ μία εκκλησία όπου εβίασαν κοπέλες γιά πάνω από 30 φορές σέ μία ημέρα. Εσκότωσαν αγόρια πού προστάτευαν μάνες καί αδελφές. Εκαντοντάδες βιασμοί εγένοντο στήν Βιέννη, στή Ναϊσέ Σιλεσίας. Δέν σταμάτησαν ούτε σέ καλόγριες ούτε σέ παιδιά (American Order 1\11\45). Γιά τίς ατιμίες διαμαρτυρήθηκε ακόμα καί ό Πάπας Πίος ό 12ος εναντίον τών Κομμουνιστών πρός τούς ηττημένους καί άμαχους Γερμανούς (Ραδιοφωνικός σταθμός τού Βατικανού καταγγέλει τίς ωμότητες στήν Ρωσική ζώνη κατοχής 25\4\46).
14. Στήν Στουτγάρδη ό Αϊζενχάουερ άφησε τά στρατεύματά του νά βιάσουν μία πόλι ολόκληρη επί 1 εβδομάδα.
15. Στίς 20\8\44 στήν Αριέζ τής Γαλλίας εκτελέσεις έγιναν από τίς FFI δυνάμεις εσωτερικού.
16. Στίς 21\4\45 ό Πάτον σκότωσε αιχμαλώτους στό Χέρολντσμπεργκ.
17. Εκτελέσεις από Παρτιζιάνους στό στρατόπεδο Εστιβώ στίς 10\9\44. Φούσκωσαν γυναίκα μέ πεπιεσμένο αέρα ώσπου νά σκάσουν τά εντόσθιά της μέσα σέ αφόρητους πόνους.
Τέτοιες ωμότητες είχαν εμποδιστεί από τήν Ευρώπη τό 1683 όταν οί Τούρκοι ήδη ήσαν στά πρόθυρα τής Βιέννης. Από βομβαρδισμούς καί εγκλήματα κατά τών Γερμανών πρίν καί μετά τό πέρας τού πολέμου, οί απώλιες έφθασαν αυτά τά ποσοστά : Κολλωνία 70%, Ντόρτμουντ 66%, Ντούιτμπουργκ 65%, Κάσσελ 64%, Κίελο 59%, Αμβούργο 54%, Δρέσδη 52%, Ντούρεν 99%, Πάντερμπον 96%, Μπόχολντ 89%, Χανάου 88%, Γκίσσεν 77%, Ντύσσερντοφ 51%, Βόρτσμπουργκ 75%.
Στήν Ελλάδα γιά πρώτη φορά τό «ολοκαύτωμα» αμφισβητήθηκε από ένα μικρό φυλλάδιο πού εξεδόθη στά 1970 από τό βιβλιοπωλείο Κόκκινη Μηλιά. Στήν συνέχεια έγινε ή πρώτη έκδοση τού βιβλίου τού Χάργουντ «6000000 Νεκροί-Μύθος ή Ολοκαύτωμα». Νέες δηλώσεις από τον πρόεδρο του Ιράν σχετικά με το Ισραήλ, μιλώντας στην πόλη Ζαχετνάν, ο Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ χαρακτήρισε το Ολοκαύτωμα «μύθο που δημιούργησε η Δύση» και πρότεινε δημιουργία κράτους του Ισραήλ ακόμα και στην Αλάσκα. Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Αχμαντινετζάντ αναφέρεται στο Ολοκαύτωμα. Μιλώντας πριν από λίγες μέρες στη Μέκκα είχε πει: «Ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες επιμένουν να λένε ότι ο Χίτλερ σκότωσε εκατομμύρια αθώους Εβραίους σε φούρνους και επιμένουν σε αυτό, στο σημείο που αν κάποιος αποδείξει κάτι που είναι αντίθετο καταδικάζουν το άτομο αυτό και το πετούν στη φυλακή». Για μία ακόμη φορά, η «διεθνής κοινότητα» καταδίκασε τις δηλώσεις του Ιρανού προέδρου. Στο Στρασβούργο, η ΕΕ σε ανακοίνωσή της επισημαίνει ότι οι δηλώσεις αυτές είναι ασυμβίβαστες με μία «πολιτισμένη πολιτική συζήτηση». «Οι δηλώσεις αυτές είναι εντελώς απαράδεκτες και τις καταδικάζουμε χωρίς επιφυλάξεις. Δεν έχουν καμία θέση σε μία πολιτισμένη πολιτική συζήτηση» τόνισε ο Βρετανός υπουργός αρμόδιος για τις Ευρωπαϊκές Υποθέσεις Ντάγκλας Αλεξάντερ ενώπιον του Ευρωκοινοβουλίου. Τις δηλώσεις του Ιρανού προέδρου για το Ολοκαύτωμα επικρίνει και η Διεθνής Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας (ΙΑΕΑ) χαρακτηρίζοντάς τις «απαράδεκτες». Όμως η εκπρόσωπος της Επιτροπής Μελίσα Φλέμινγκ επισημαίνει ότι η συνεργασία μεταξύ Τεχεράνης και ΙΑΕΑ δεν θα επηρεαστεί από τις δηλώσεις του Αχμαντινετζάντ συμπεριλαμβανομένης και της πλέον πρόσφατης αποκήρυξης του «μύθου της σφαγής των εβραίων» σε ομιλία του που μεταδόθηκε από την ιρανική τηλεόραση. Η καγκελάριος της Γερμανίας Ανγκελα Μέρκελ χαρακτήρισε «απίστευτες» τις δηλώσεις Αχμαντινετζάντ για το Ολοκαύτωμα όπως δήλωσε στο Βερολίνο εκπρόσωπός της. Η Μέρκελ απέρριψε με τρόπο κατηγορηματικό τις δηλώσεις του Ιρανού ηγέτη. Η Μέρκελ θα ζητήσει μία κοινή απόρριψη από την ΕΕ των δηλώσεων κατά τις συναντήσεις που θα έχει την Πέμπτη και την Παρασκευή με Ευρωπαίους ηγέτες στις Βρυξέλλες κατά την σύνοδο κορυφής της ΕΕ. Η Γερμανία είναι επίσης πιθανόν να ζητήσει την απόρριψη των δηλώσεων από την διεθνή κοινότητα σε συζήτηση στα ΗΕ. Σε κυβερνητική ανακοίνωση που εκδόθηκε στη Μαδρίτη σήμερα αναφέρεται ότι η Ισπανία καταδικάζει με «έμφαση» τις δηλώσεις του ιρανού προέδρου, που χαρακτήρισε «μύθο» το Ολοκαύτωμα και πρότεινε την «μετακόμιση» του Ισραήλ σε ευρωπαϊκό έδαφος. Ό πρόεδρος των ΗΠΑ, Τζορτζ χαρακτήρισε το Ιράν «πραγματική απειλή...Ανησυχώ για ένα θεοκρατικό καθεστώς με σχεδόν καθόλου διαφάνεια, μια χώρα της οποίας ο πρόεδρος ζητά την καταστροφή του Ισραήλ ως μέρος της εξωτερικής του πολιτικής, μια χώρα που δεν ακούει τις φωνές της διεθνούς κοινότητας να εγκαταλείψει τα πυρηνικά της προγράμματα» είπε σε συνέντευξή του στο Fox News. Ό πρόεδρος όμως τού Ιράν δέν επετέθη ποτέ στήν Σερβία, στό Αφγανιστάν, στό Ιράκ, στήν Συρία καί Αίγυπτο, στό Βιετνάμ, στήν Κούβα καί κεντρική Αμερική κ.α.






Ή γνωστή σέ όλους μας ταινία λίστα τού Σίντλερ θέλει μία ηλικιωμένη Εβραία, νά επέζησε από τό στρατόπεδο τού Άουσβιτς καί νά ισχυρίζεται ότι οί Γερμανοί έκαιγαν καθημερινώς 15-20 χιλιάδες εβραίους. Δηλαδή έφθαναν περί τό 1 εκατ. νεκρούς καί αποτεφρωθέντες μόλις σέ διάστημα 50 ημερών! Άρα κατά τήν διάρκεια τών ετών 1943-45 θά έπρεπε νά εξοντώθηκαν μόνο στό Άουσβιτς περί τά 8 εκατ.μέ τό ελάχιστο νά αποτεφρώνονται 10000 τήν ημέρα. Σήμερα ή επίσημη εκδοχή τών νεκρών από τό Άουσβιτς είναι 1,1εκατ. Σύμφωνα μέ τήν ταινία καί τήν Εβραία, τό Άουσβιτς φαίνεται νά λειτούργησε μόνο 2 μήνες, γιά νά ήταν τελικά μόνο 1,1 εκατ. οί νεκροί. Καί μετά;Ή δίκη τής Νυρεμβέργης θέλει άνω τών 3 εκατομμυρίων. Πολύ βολικός βέβαια καί στρογγυλεμένος αριθμός. Εξυπηρετούσε τέλεια τούς σκοπούς τής δίκης. Μόλις τό 1991 ό επίσημος αριθμός γιά τούς νεκρούς τού Άουσβιτς ήταν 2,5εκατ.Ή ασυνενοησία στούς αριθμούς έφερε τίς Εβραϊκές οργανώσεις νά κατηγορούν τούς τότε Σοβιετικούς πού κατέλαβαν τό στρατόπεδο τόν Ιανουάριο τού 1945, γιά τούς υψηλούς ψεύτικους αριθμούς. Τό παράλογο είναι πώς τά διαβόητα 6 εκατομμύρια δέν λένε νά μειωθούν καί συνεχίζουν νά προπαγανδίζονται ασύστολα σχεδόν παντού. Στήν δίκη της Νυρεμβέργης είχαμε περί τά 3,5 εκατατομμύρια νεκρούς στό Άουσβιτς καί 6 εκατατομμύρια συνολικά. Σήμερα πού φθάνουν τό 1εκατομμύριο, γιατί τά 6 εκατομμύρια παραμένουν ακλόνητα ; (άν καί όχι πιά σέ επίσημες αναφορές).

Ή μόνη αλήθεια πού όλοι συμφωνούν καί τά χαρτιά καί οί τάφοι είναι γιά τούς Νεκρούς Γερμανούς στρατιώτες, πού φθάνουν τά 3.760.000.

Γιά πόσο καίρό ακόμα θά μάς επιβάλλουν τό βαρύ φορτίο τών 6 εκατομμυρίων ψεμάτων γιά χάρη κάποιου περιούσιου λαού. Μέ αυτό τό πανίσχυρο όπλο λοιπόν, ό Σιωνισμός παγίωσε τά συμφέροντά του στήν Μέση Ανατολή καί ταυτόχρονα εξυπηρέτησε θαυμάσια τά σχέδια τής Δύσεως γιά τήν λεηλασία τών φυσικών πόρων τού Αραβικού κόσμου. Τό ίδιο συνέβη καί αλλού. Ό Πόλεμος τού Βιετνάμ ήταν ένα οδυνηρό πάθημα στίς ΗΠΑ, πού όμως στοίχισε εκατομμύρια νεκρούς, γιά τόν θάνατο τών οποίων ποτέ δέν δικάσθηκαν οί Αμερικάνοι. Θάνατοι χιλιάδων εκατοντάδων στρατιωτών, όπως καί εκατοντάδων χιλιάδων αθώων πολιτών, από σφαίρες, βομβαρδισμούς καί ψεκασμούς χημικών.
Τό ημερολόγιο τής Άννας Φράγκ έχει μεταφραστεί σέ 67 γλώσσες καί έχει πουλήσει έως τώρα 31 εκατ. Αντίτυπα. Όταν ό Ρομπέρ Φορισόν ένας Γάλλος αναθεωρητής εξέφρασε τίς αμφιβολίες του σχετικά μέ τήν αυθεντικότητα τού ημερολογίου, αμέσως εδέχθη σκληρούς χαρακτηρισμούς από τόν Όττο Φράγκ, έως καί απειλές γιά τήν ζωή του. Τό 2002 εκδίδεται στήν Βρετανία από τόν οίκο Βίκινγκ ένα βιβλίο μέ τίτλο ή «κρυφή ζωή τού Όττο Φράγκ» τής Χάρπερ Κόλινς. Λοιπόν καταγγέλει πώς ή επιχείρηση τού Όττο στήν Γερμανία είχε δοσοληψίες μέ τήν Βέρμαχτ καί ήταν αυτή πού εξασφάλιζε τήν βιωσιμότητα τής επιχειρήσεως του. Ή Κόλινς κατηγορεί τόν Όττο ότι παρέμβαινε στήν συγγραφή τού ημερολογίου τής κόρης του, καί αναφέρει ξεκάθαρα πώς ή Άννα ξαναέγραφε πολλά μέρη τού ημερολογίου της. Ή Κάρολ στό δεύτερο βιβλίο της «Ρόδα από τήν Γή» υποστηρίζει πώς τό ημερολόγιο είναι καθαρά λογοτεχνικό έργο καί όχι αυθεντικό ημερολόγιο.
Στήν Γερμανία τού 2004 δύο φωνές μέχρι τώρα έχουν σηκώσει τό αναστημά των έναντι τού κατεστημένου τών Εβραίων. Ό χριστιανοδημοκράτης βουλευτής Μάρτιν Χόμαν σέ ομιλία του υποστήριξε πώς οί Εβραίοι είχαν ενεργή σημμετοχή σέ μεγάλους αριθμούς εκτελέσεων, στά αποσμάσματα τής Τσέκα. Λέγει πώς οί Εβραιομπολσεβίκοι ήταν υπεύθυνοι γιά τά εκλήματα αμάχων κατά τήν Οκτωβριανή επανάσταση. Περισσότερα από 60 χρόνια συμπληρώθηκαν από την ημέρα που οι αμερικάνοι έριξαν την πρώτη ατομική βόμβα στον κόσμο. Οι αμερικάνοι, που σήμερα απειλούν με πόλεμο το Ιράν, χρησιμοποιώντας σαν επιχείρημα την αμφισβητούμενη και αμφίβολη άποψή τους ότι το Ιράν θα κατασκευάσει πυρηνικά όπλα. Αυτό την στιγμή που το «φιλειρηνικό» Ισραήλ (που όλοι βλέπουμε πόσο... φιλειρηνικό είναι τις τελευταίες ημέρες) διαθέτει πάνω από 200 ατομικές βόμβες. Ας θυμηθούμε όμως λίγο την ιστορία.
Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι από ολόκληρο τον κόσμο συγκεντρώθηκαν σήμερα Κυριακή 6 Αυγούστου 2006 στη Χιροσίμα. Η ετήσια τελετή για τα πάνω από τα 220.000 θύματα της έκρηξης συγκεντρώνει επιζώντες της καταστροφής, παιδιά και εκπροσώπους διαφόρων οργανώσεων κοντά στο «σημείο μηδέν» όπου έπεσε η ατομική βόμβα. Η Καμπάνα της μνήμης κτύπησε στις 8:15, την ώρα που, την 6η Αυγούστου 1945, το αεροσκάφος τύπου B-29 Enola Gay έριχνε την βόμβα. Το πλήθος έσκυψε το κεφάλι για ένα λεπτό σιγής. «Η ραδιενέργεια, η θερμότητα, η έκρηξη και τα αποτελέσματά τους δημιούργησαν μια κόλαση πάνω στη Γη» είπε ο δήμαρχος της Χιροσίμα, Ταντατόσι.Οι Ένοπλες Δυνάμεις των ΗΠΑ έριξαν τη δεύτερη ατομική βόμβα στη νότια πόλη Ναγκασάκι9ηΑυγούστου. Ας σημειωθεί ότι καμμία από τις δύο πόλεις αυτές της Ιαπωνίας δεν ήταν στρατιωτικός στόχος και ότι οι αμερικάνοι έριξαν τις βόμβες αυτές σαν πράξη καθαρής τρομοκρατίας για να αναγκάσουν την Ιαπωνία σε συνθηκολόγηση άνευ όρων. Μη ξεχνούμε επίσης ότι την βόμβα αυτή έριξε ένα κράτος δημοκρατικό με εντολή του εκλεγμένου δημοκρατικά πρόεδρού του.

Καταλήγοντας ό Χόμαν λέγει :

«οί Εβραίοι δικαιολογημένα μπορούν νά θεωρηθούν
μία φυλή πού διαπράττει εγκλήματα».

ό Γερμανός υπουργός οικονομικών Γιούργεν Μοέλεμαν

είχε χαρακτηρίσει τό Ισραήλ ώς «Κράτος Τρομοκράτη».


Ό Μοέλεμαν βρήκε τραγικό θάνατο κατά τήν διάρκεια πτώσης μέ αλεξίπτωτο τόν Ιούνιο τού 2003.








Την κοινή ομολογία εγκλημάτων του στην περίπτωση της τελευταίας εισβολής στον Λίβανο, κατέθεσε το ιουδαϊκό κράτος, μετά από την αποκάλυψη, φωτογραφικών κι άλλων υλικών στοιχείων από τις βομβαρδισμένες με λευκό φώσφορο περιοχές της Γαλιλαίας. Ο λευκός φώσφορος εμπεριέχεται σαν συστατικό σε εμπρηστικές βόμβες. –Βόμβες οι οποίες δεν είναι κατασκευασμένες για να πλήττουν «στρατιωτικούς στόχους» όπως ισχυρίζονταν ότι έπρατταν Ισραηλινοί αξιωματούχοι, αλλά ανθρώπινες μάζες, «προσφέροντάς» τους αφειδώς, οδυνηρό θάνατο είτε από την τεχνητή φωτιά που ξεσπά με την επαφή του χημικού συστατικού αυτού με τον ατμοσφαιρικό αέρα, μετατρέποντάς την γρήγορα σε ασταμάτητη λαίλαπα, είτε από ασφυξία και δηλητηρίαση.
Το ντοκιμαντέρ είναι του Honest Media Today. Στην ανακοίνωση αυτή, που ομολογούσε την χρήση του συγκεκριμένου όπλου, προέβη υπουργός Ιακώβ Εντερύ (τον Οκτώβρη του 2006), στον οποίον έχει ανατεθεί η διαχείριση των σχέσεων της κυβέρνησης και του κοινοβουλίου του Ισραήλ. Οι δηλώσεις του ήταν οι εξής: «Οι ισραηλινές δυνάμεις, διαθέτουν πυρομαχικά λευκού φωσφόρου σε διάφορες μορφές… κάλυκες των οποίων χρησιμοποίησαν κατά την διάρκεια του πολέμου εναντίον της Χεσμπολάχ, σε επιθέσεις που στρέφονταν σε στρατιωτικούς στόχους που βρίσκονταν σε ανοιχτό χώρο».Ποιοι ήταν όμως οι …«στρατιωτικοί στόχοι» και ποίοι οι «ανοιχτοί χώροι» που βομβαρδίστηκαν, φαίνονται από τις μαρτυρίες των πληγέντων και από τις περιοχές στις οποίες εκείνοι τραυματίστηκαν ή δολοφονήθηκαν αναίτια κι άνανδρα. Στις αναφορές λοιπόν που κατέγραψαν οι απεσταλμένοι των δυτικών ΜΜΕ σε κατοικημένες περιοχές του Λιβάνου, αναγνωρίζονται ουκ ολίγες φορές χαρακτηριστικά εγκαύματα σε νεκρά ανθρώπινα σώματα, που φαίνεται να έχουν προκληθεί από την χρήση λευκού φωσφόρου. Σε μια μάλιστα από τις φρικτότερες περιγραφές από κέντρα περίθαλψης τραυματιών των πόλεων του Λιβάνου, οι ιατροί νοσοκομείου, αναφέρουν ότι επανειλημμένα τους είχαν διακομιστεί νεκρά σώματα σε άθλια κατάσταση, το δέρμα των οποίων διέθετε την χαρακτηριστική μαύρη και πράσινη χροιά που εμφανίζεται μετά από τον οδυνηρό θάνατο εξαιτίας αυτού του χημικού συστατικού εμπρηστικών βομβών.
Δεν είναι βέβαια, μόνο αυτές οι σκόρπιες αναφορές που συγκλονίζουν αλλά και οι απεγνωσμένες φωνές του ίδιου του Προέδρου του Λιβάνου, ο οποίος κατά την διάρκεια της τελευταίας πολεμικής σύγκρουσης στην χώρα του, είχε καταφερθεί εναντίον του Ισραήλ διότι στρατιωτικές δυνάμεις του χρησιμοποιούσαν τέτοιον οπλισμό για να πλήξουν κατοικημένες περιοχές. Εις ότι δε αφορά το ίδιο το όπλο, η διεθνής οργάνωση του «Ερυθρού Σταυρού» που έχει καταγγείλει την χρήση του, έχει ζητήσει να θεωρηθεί παράνομη και το χημικό συστατικό αυτό να εξαφανιστεί από τα οπλοστάσια όλων των χωρών, έτσι όπως περιγράφεται από το τρίτο πρωτόκολλο της Συνθήκης της Γενεύης, το οποίο αφορά τα εμπρηστικά όπλα. Είναι μάλιστα ενδεικτικό, ότι ανάμεσα στις λιγοστές χώρες που δεν έχουν υπογράψει το προαναφερθέν πρωτόκολλο είναι το Ισραήλ και οι ΗΠΑ. Δεν είναι λοιπόν να απορεί κανείς με το γεγονός ότι κι η προηγούμενη αναφορά χρήσης του απεχθούς αυτού όπλου με λευκό φωσφόρο, έχει διαπιστωθεί, στο Ιράκ το 2004 και συγκεκριμένα εναντίον των αμυνομένων Αράβων στην πόλη Φαλούτζα. Όπως και στο Ευρωπαϊκό έδαφος, από τους Συμμάχους στην γερμανική πόλη Δρέσδη εναντίον αμάχων, το 1945. Και στα τρία αυτά τρομερά εγκλήματα του διεθνούς Σιωνισμού, η παγκόσμια κοινότητα αρχικά εξέφρασε «την αποστροφή της», αλλά όπως αναμενόταν, στην συνέχεια προτίμησε να τα «αμνηστεύσει» με την ολική κι απροκάλυπτη αδιαφορία της.

Ζούμε στήν εποχή τής απόλυτης Pax Americana. Ό δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος ήτο μία ολοκληρωτική προσπάθεια εκμηδενίσεως καί συντριβής τών δυνάμεων εκείνων τού μεσοπολέμου πού εξέφραζαν μία νέα έννοια Πανευρωπαϊκής ενώσεως, αλλά καί έναν νεωτερικό καί ριζοσπαστικό αναθεωρητισμό εναντίον τόσο τών δυτικών δημοκρατιών, όσο καί τού Σοβιετικού κομμουνισμού. Πάνε εξηντα τόσα χρόνια από τότε πού ή Ευρώπη είπε όχι στόν εβραιοκαπιταλισμό. Εξήντα τόσα χρόνια μετά τήν ύστατη θυσία τών τελευταίων υπερασπιστών τής ελευθέρας ευρώπης. Οί νικητές σήμερα συνεχίζουν νά θριαμβολογούν χαιρέκεκα γιά τήν νίκ, αφορίζοντας τούς ηττημένους. Σήμερα μέ λύσσα αντικρύζουν τά τότε σύμβολα καί καταριούνται τούς Ναζί. Αλλά ή σημερινή σήψη καί παρακμή δέν έχει σχέση μέ τούς ηττημένους αλλά είναι γέννημα θρέμμα τών νικητών. Ό Κεραυνοβόλος πόλεμος (Blitzkrieg) απέτυχε, αλλά ή βροχή τής ερήμου, τής Γιουκοσλαβίας, τούς Αφγανιστάν, τού Ιράκ, τού Βιετνάμ, τού Παναμά, τών Μαλβίνας, τού Κοσόβου, τής Παλαιστίνης, τούς Λιβάνου, τής Αιγύπτου επέτυχαν καί συνεχίζουν επιτυχώς.

«Εάν χάσουμε αυτόν τόν πόλεμο, θά πούν ότι είμασταν οί πιό παρανοϊκοί εγκληματίες πού γνώρισε ή ανθρωπότητα.
Εάν τόν κερδίσουμε θά μάς δοξάζουν γιά χίλια χρόνια»
Γιόζεφ Γκαίμπελς

Είναι γεγονός ότι στίς τελευταίες εκλογές στίς ΗΠΑ οί Εβραίοι δέν υποστήριξαν τόν Τζώρτζ Μπούς, αλλά τόν Κερι. Αυτό όμως δέν σημαίνει τίποτα. Στίς 19 Σεπτεμβρίου τού 2001 ή εφημερίδα «Οτάβα Σάν» αναφέρει πώς 9 Ισραηλινοί ετοιμάζονται γιά απέλαση, ενώ σύμφωνα μέ τίς Καναδικές υπηρεσίες επρόκειτο γιά πράκτορες τής Μοσσάντ. Οί συλλήψεις Ισραηλινών πρακτόρων πού παριστάνουν τούς φοιτητές καλών τεχνών, θυμίζει συλλήψεις πού είχαν πραγματοποιηθεί μετά τήν 11 Σεπτεμβρίου. Ή εφημερίδα «Χααρέτζ» δημοσίευσε άρθρο τού Ισραηλινού Γιουβάλ Ντρόρ μέ τίτλο «Εργαζόμενοι είχαν ειδοποιηθεί 2 ώρες πρίν». Τά ερωτήματα είναι πολλά, αλλά τό σίγουρο είναι πώς ή Μοσσάντ γνώριζε ότι θά γίνει τό χτύπημα. Βέβαια στήν Αμερικανική σύντομη ιστορία, τά αναπάντητα ερωτηματικά είναι πολλά. Γιά παράδειγμα Ό Γκόρ τό 2000 παραιτήθη πρίν τήν επανακαταμέτρηση στήν Φλώριδα, όπου Κυβερνήτης ήτο ό αδελφός τού Μπούς. Ό πόλεμος στό Αφγανιστάν θέλουν νά μάς πείσουν πώς είναι άσχετος μέ τό ότι παράγεται εκεί τό 70% τού Οπίου, καί ότι ή χώρα βρίσκεται στά σπλάχνα τής Ρωσίας, τού μόνο φόβου τών ΗΠΑ. Επίσης πρέπει νά μάς πούν πώς οί Ερυθρές ταξιαρχίες έμεναν ασύλληπτες γιά χρόνια, μέχρι πού απήχθη από αυτές Αμερικανός στρατηγός, καί τότε χρειάστηκαν 24 ώρες γιά τήν εξάθρωση τής οργανώσεως.
Ακόμα πρέπει νά μάς πούν χωρίς τό Πέρλ Χάρμπορ θά έπειθαν ποτέ τήν κοινή γνώμη τής Αμερικής νά μπεί ή χώρα στόν πόλεμο? Είναι δυνατόν επίσης ό πόλεμος στό Βιετνάμ νά άρχισε μέ αφορμή τό χτύπημα Αμερικανικού Αντιτορπιλικού από Βιετναμέζους. Είναι δυνατόν ? υπάρχει Έλλην νά τό πιστεύει. Μέ τήν Δήλωση τού Μάικλ Δουκάκη τί θά γίνει: «χωρίς τήν 11\9 ό Μπούς θά ήταν τελειωμένος».
Στίς εκλογές τού 2000 βλέπαμε από τίς τηλεοράσεις τόν Al Gore νά πανηγυρίζει μέ τόν ηθοποιό Μπέν Άφλεκ, τόν Στήβι Γουόντερ καί χιλιάδες κόσμο γιά τήν νίκη του στήν Florida καί επομένος τήν νίκη του στίς εκλογές εναντίον τού Μπούς. Μιλώντας στόν κόσμο ό Gore είπε «ό Θεός νά ευλογή τήν Φλώριδα, σάς ευχαριστώ». Όλα τά κανάλια CNN καί άλλα μιλούσαν γιά νέο πρόεδρο τών ΗΠΑ τόν Al Gore.

Ξαφνικά όμως τό βράδυ ένα κανάλι αρχίζει νά αλλάζει τά νέα : τό Fox News Channel λέγει ότι μάλλον δέν νίκησε ό Gore, αλλά ό Bush μέ 49% έναντι 48%. Τότε λοιπόν όλα τά κανάλια μετδίδουν τήν πληροφορία τού Fox , ζητώντας συγνώμη γιά τό λάθος πού έκαναν. Διευθυντής τού Fox News Channel ήτο ό πρώτος ξάδελφος τού Bush, ό John Elis. Επίσης κυβερνήτης τής Florida κατά τίς προεδρικές εκλογές ήτο ό αδελφός τού Bush, καί υπεύθυνος γιά τήν «σωστή» καί «νόμιμη» διεξαγωγή τών εκλογών. Λίγες μέρες αργότερα εκατοντάδες καταγγελίες φθάνουν στήν γερουσία πού αποδεικνύουν ότι περί τών 27000 μαύρων τούς απηγορεύθη νά ψηφίσουν στίς εκλογές. Δεκάδες εκπρόσωποι δήμων καί ψηφοφόρων επήγαν είς τήν γερουσία καί ζήτησαν νά γίνει ένσταση γιά τά αποτελέσματα τών εκλογών. Μάλιστα ή εφημερίς Pantagrafh έγραψε : «Latest Florida recount shows Gore Won». Ή ένσταση γιά νά γίνει θά έπρεπε νά υπάρξη μία τουλάχιστον υπογραφή ενός γερουσιαστή. Τελικά κανένας δέν βρέθηκε νά ακούση δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους πού πήγαιναν καί έφευγαν κάθε μέρα στήν γερουσία ζητώντας δικαίωση. Ό τελευταίος μαύρος πού μίλησε στήν γερουσία γιά νά πείση πώς πρέπει νά γίνη ένσταση είπε : «Θλιβερή ημέρα , ούτε ένας γερουσιαστής δέν εβρέθη γιά νά υποστηριξη τήν Δημοκρατία». Τήν ημέρα πού ορκίστηκε ό Bush χιλιάδες αμερικανοί διαδήλωσαν σέ μία ύστατη προσπάθεια γιά δίκαιο. Σέ κανέναν πρόεδρο δέν είχε συμβεί μία εξέγερση σάν αυτήν, αυγά καί γιαούρτια έπεφταν σέ όλη τήν διαδρομή στήν λιμουζίνα του. Γιά 8 μήνες κανένας δικαστής δέν ενέκρινε τούς νόμους πού ήθελε νά περάσει, ώσπου επήγε διακοπές γιά κανά 6μηνο. Ή καταστροφή του καί τών Ρεπουμπλικάνων ερχόταν. Σέ άλλη χώρα θά είχε παραιτηθεί, αλλά στήν Αμερική συμβαίνουν καί «θαύματα», όπως αυτό πού έγινε τήν Τρίτη 11\9 2001. Έχασαν τήν ζωή των περίπου 3000 άνθρωποι γιά νά μήν καταστραφή ή οικογένεια Bush καί φυσικά τά συμφέροντα κάποιων. Ό πρόεδρος τών ΗΠΑ βρισκόταν τότε στήν Φλώριδα σέ ένα δημοτικό σχολείο. Μόλις ειδοποιήθηκε γιά τό συμβάν στήν Νέα Υόρκη κράτησε τήν ψυχραιμία διαβάζοντας γιά 7 λεπτά ένα παραμύθι στά παιδιά μέ τό βιβλίο ανάποδα. Γιά νά δούμε όμως πρίν τό χτύπημα στούς πύργους τί έκανε γιά νά τό αποφύγη : Πρώτα έκοψε μήνες πρίν τά κονδύλια τού FBI γιά έρευνες εναντίον τρομοκρατών πού ζούσαν στίς ΗΠΑ, παρόλο πού στήν έκθεση στίς 6\8\01 τόν προείδοποιούσε γιά κάποιον Οσάμα Μπίν Λάντεν καί τί σχεδίαζε νά κάνη στίς ΗΠΑ. Λίγη ώρα μετά τό χτύπημα οί εμπορικές καί ιδιωτικές πτήσεις ακηρώθηκαν από όλα τά αεροδρόμια καί ή FAA έκλεισε όλα τά αεροδρόμια. Ή μόνη πτήση πού έγινε ήτο τής οικογενείας τού Λάντεν καί άλλων Σαουδαράβων μέ εντολή τής κυβερνήσεως τών ΗΠΑ σέ συνενόηση μέ τήν Σαουδική Αραβία. Όχι ένα αλλά 6 ιδιωτικά αεροπλάνα έφυγαν από τίς ΗΠΑ εκείνη τήν ημέρα μετά τό χτύπημα καί γιά τίς επόμενες 2 ημέρες. Συνολικά 142 Σαουδάραβες καί 24 μέλη τής οικογένειας Λάντεν έφυγαν στίς 11-12-13 καί 14 Σεπτεμβρίου χωρίς νά ανακριθή κάποιος, νά ερωτηθή τέλος πάντων γιά τό άν ήξερε γιά τούς φίλους, συγγενείς ή απλώς συμπατριώτες πού σκότωσαν 3000 αθώους χωρίς λόγο. Ό Πράκτωρ τού FBI Τζάκ Κλούναν είπε : «Δέν έπρεπε νά φύγουν, έπρεπε νά καταθέσουν. Ή αστυνομία κράτησε γιά καταθέσεις καί έλεγχο εκατοντάδες χιλιάδες άσχετους Άραβες καί όχι τήν οικογένεια Λάντεν, Γ Ι Α Τ Ι ;
Ό Bush λιποτάκτησε από τήν θητεία του στήν εθνοφυλακή, τό 1972 δύο οπλίτες είχαν τιμωρηθεί γιατί δέν πήγαν νά περάσουν ιατρικές εξετάσεις. Ό ένας ήτο ό George W Bush καί ό άλλος ό James R Bath. Ό Μπάθ ήτο γιά χρόνια ό οικονομικός σύμβουλος τού Λάντεν στήν Αμερική.

Ό Bush χρόνια πρίν ίδρυσε μία εταιρία πετρελαίου τήν Arbusto ltd, χωρίς νά εξηγείτε πού βρήκε τά λεφτά, αφού ό πατήρ αυτού ήτο απλώς αρχηγός στήν CIA. Τά λεφτά λοιπόν τά βρήκε από έναν επενδυτή ονόματι James Bath. Ό τελευταίος επένδυσε κεφάλαια τού Λάντεν στό Τέξας καί μάλιστα στήν εταιρία τού George W Bush. Τήν εταιρία τού Μπούς τήν αγόρασε ή Harken Energy, ενώ ή εταιρία τού Μπούς ήτο υπό χρεωκοπία. Ή Harken, Spectrum 7 , Arbusto, είχαν όλες επενδυτές Σαουδάραβες. Γιατί έξυπνοι Σαουδάραβες νά δίδουν λεφτά σέ άθλιες εταιρίες στήν Αμερική πού δέν έβγαζαν καλά καλά ούτε σταγόνα πετρελαίου. Τό 1990 ή επιτροπή κεφαλαιοαγοράς πού έκανε έλεγχο στήν εταιρία τού Μπούς τού νεότερου, ό Πατέρας του ήτο Πρόεδρος τών ΗΠΑ καί ή έρευνα έμεινε στά χαρτιά. Ή έρευνα άρχισε διότι ό Μπούς ό νεότερος πούλησε μετοχές τής Harken γιά 840000 δολ, ενώ μετά από 2 μήνες ή εταιρία ανακοίνωσε ζημία 23000000 δολ. Στήν έρευνα αυτή ό δικηγόρος πού τόν έσωσε ήτο ό Robert Jordan, ό οποίος μάθαμε πώς ήτο γιά καιρό Πρέσβεις τών ΗΠΑ στήν Σαουδική Αραβία όταν πρόεδρος έγινε ό Μπούς ό νεότερος. Μετά τό φιάσκο τής Harken, ό Μπούς έγινε διευθυντής στήν Carlyle. Ή Carlyle είναι πολεμική βιομηχανία καί περιλαμβάνει υπηρεσίες τηλεπικοινωνίες καί υγεία. Βασικός επενδυτής ήτο ή οικογένεια Λάντεν. Στίς 11\9\01 ή εταιρία είχε συνεδρίαση στό Carlton Hotel στήν Ουάσικτον, όπου εβρέθησαν ό Μπούς ό πατέρας τού προέδρου, ό Τζέημς Μπέηκερ, ό Τζών Μέϊτζορ καί ό Σαφίκ Μπίν Λάντεν, αδελφός τού Οσάμα. Ή Carlyle αποτελεί τόν κύριο εργολάβο γιά τήν Άμυνα τών ΗΠΑ. Έλεγχε τήν United Defence καί είχε κέρδος μετά τίς 11\9 στό χρηματιστήριο 237 εκατ. δολ. Φωτογραφίες βέβαια έδειχναν τά τελευταία χρόνια πού εκαταζητήτο ό Λάντεν, τόν πατέρα Μπούς νά βρίσκεται στήν Σαουδική Αραβία καί νά συναντά μάλιστα μέλη τής οικογενείας του. Στίς ΗΠΑ τήν ίδια εποχή 500 συγγενείς θυμάτων μήνυσαν τήν Σαουδική Αραβία γιά τό χτύπημα τών πύργων καί οί Σαουδάραβες επήραν ώς δικηγόρο σέ αυτήν τήν συγκρουση τόν Τζέημς Μπέηκερ τής Carlyle καί φίλο τού W Bush γιά 30 χρόνια. Γεγονός βέβαια είναι ότι τό 7 % τής οικονομίας τών ΗΠΑ ανήκει σέ επενδύσεις Σαουδαράβων καί μιλάμε γιά 800 δις δολ. Στίς αμερικανικές τράπεζες έχουν καταθέσεις πού αγγίζουν τό 1 τρις δολ, ενώ είναι μεγαλομέτοχοι σέ τεράστιες αμερικανικές εταιρίες όπως ή Citibank. Ό Μπούς ό νεότερος απαγόρευσε σέ ανεξάρτητη αρχή νά ερευνήση τό χτύπημα στίς 11\9 , ενώ ή έκθεση τού Κογκρέσου πρίν δημοσιοποιηθεί λογοκρίθηκε σέ 28 σελίδες. Ή επιτροπή έκανε παράπονα στόν λευκό οίκο γιά τό λίγο υλικό πού είχε στήν διάθεσή της καί τήν αργοπορία μέχρι νά φθάση στά χέρια της. Τά γεγονότα μιλούν από μόνα των, ό Πρέσβυς Μπαντάρ είναι ό καλύτερος φυλασσόμενος άνθρωπος στίς ΗΠΑ, ενώ στίς 13\9 βρισκόταν στόν Λευκό οίκο, τήν στιγμή πού οί Αμερικανοί ήξεραν ότι ή Αλ Κάϊντα ιδρύθηκε μέ λεφτά Σαουδαράβων καί 15 από τούς 19 αεροπειρατές ήτο Σαουδάραβες. Ή 11\9 πρέπει νά μείνει στήν Ιστορία ώς έγκλημα τού Μπούς καί τής συμμαχίας κάποιων εβραιοσαουδαράβων γιά νά πλουτίσουν ειβάρος τής ζωής τού πληθυσμού τής Γής.
Μετά από λίγο καιρό φθάνουμε στό Αφγανιστάν, όπου ό Μπούς είπε πώς οί αεροπειρατές ήτο Ταλιμπάν καί Αφγανοί καί θά έπρεπε νά τιμωρηθούν γιά αυτό πού έκαναν, ασχέτως άν αυτό πού έκαναν πλούτισε τόν Μπούς καί τούς φίλους του κατά δις εκατ. Ευρώ. Έστειλε λοιπόν 11000 άνδρες γιά νά κάνουν τηλεθέαση τά κανάλια. Δέν χτύπησε αμέσως τόν Λάντεν, αλλά μετά από μήνες καί μέ 11000 άνδρες μόνο λιγότερους από τούς αστυνομικούς πού βρίσκονται στό Μανχάταν σέ ώρα αιχμής. Οί αμερικανοί κομμάντος ποτέ δέν πλησίασαν τόν Λάντεν στά βουνά, ενώ ήξεραν πού βρισκόταν, αλλά αντιθέτως τού έδωσαν 2 μήνες Head Start γιά νά εξαφανιστή στά σίγουρα.
Τό 1997 ό W.Bush ήταν κυβερνήτης στό Τέξας καί αντιπροσωπεία Ταλιμπάν ήταν στό Τέξας γιά νά συζητήσουν μέ τήν Unocal κατασκευή αγωγού στό Αφγανιστάν, πού θά φέρνει φυσικό αέριο από τήν Κασπία στό Πακιστάν. Ή εταιρία πού θά τό έκανε λεγόταν Halliburton πού τήν διηύθυνε τότε κάποιος Ντίκ Τσέϊνυ καί ή εταιρία Enron τού Κένεθ Λέϋ, γνωστού κομματάρχη τής οικογενείας Μπούς. Πέντε μήνες πρίν τό χτύπημα στό Αφγανιστάν, ομάδα Ταλιμπάν επεσκέφθη τόν Μπούς. Μόνο τό BBC κάλυψε τό γεγονός. Μετά τήν νίκη στό Αφγανιστάν, οί αμερικανοί έκαναν πρόεδρο τόν Χαμίντ Καρζάϊ πρώην σύμβουλο τής Unocal. Έτσι ξεκίνησαν οί αγωγοί νά φτιάχνονται, αλλά οί Ταλιμπάν τί έγιναν ?? τό έσκασαν μέ τήν Αλ Κάϊντα γιά...διακοπές διαρκείας.
Από τίς 11\9 στίς ΗΠΑ ξέσπασε πόλεμος έναντίον μίας αόριστης, απρόσωπης, τρομοκρατίας. Τό FBI έλεγε στόν κόσμο νά προσέχη τά στυλό δηλητήρια, τά τηλεκατευθυνόμενα αεροπλανάκιαμέ εκρηκτικά, τίς πειρατίες στά αεροπλάνα καί φέρρυ κ.α. Ό Τζίμ Μακντέρμοτ μέλος τού Αμερικανικού Κογράσου είπε : «έναν λαό πού φοβάται τόν κάνεις ότι θές. Δημιουργείς μία αύρα αέναης απειλής. Ό Μπούς κοροίδεψε τόν κόσμο τών ΗΠΑ, ενώ τά κανάλια μέ αντιφατικά μηνύματα τρέλεναν τόν κόσμο». Τά κανάλια διαφήμιζαν αλεξίπτωτα γιά νά πηδάη ό κόσμος από μπαλκόνια, λές καί μία φόρα τήν ημέρα επρόκειτο νά πέφτουν αεροπλάνα σάν αυτά στούς Πύργους. Ό Υπουργός δικαιοσύνης Τζών Άσκροφτ τό 2000 στίς εκλογές στό Μιζούρι, ηττήθηκε από έναν υποψήφιο πού πέθανε 30 ημέρες πρίν, αλλά μπήκε ό Άσκροφτ στό Κογκρέσο αναγκαστικά γιατί πεθαμένοι βουλευτές ακόμα δέν έχουν ανακαλυφθεί. Άν όμως ό υπουργός δικαιοσύνης δέν μπορεί νά νικήση έναν πεθαμένο, τότε σίγουρα κάτι δέν πάει καλά στήν Αμερική. Αυτός ό υπουργός ενημερώθηκε από τό FBI δύο φορές γιά χτύπημα τρομοκρατών καί ότι μέλη τής Αλκάϊντα φοιτούν σέ σχολές πιλότων. Μετά λοιπόν τό «ξαφνικό» χτύπημα ό υπουργός επέρασε τόν Πατριωτικό νόμο : « Ή αστυνομία θά έχει πρόσβαση σέ Medical and Financial Records, computers and telefone conversations καί νά δύναται νά συλάβη κάποιον χωρίς νά έχει διαπρέξη κάποιο έγκλημα». Μετά λοιπόν τήν 11\9 ό Αμερικανικός λαός παρέδωσε πολλά διακαιώματα. Κανένας όμως από τό Κογκρέσο δέν μπήκε στόν κόπο νά διαβάση τί υπέγραφε. Τό βράδυ τυπώθηκε καί νωρίς τό πρωί πέρασε χωρίς νά τό καταλάβουν καί πολλοί. Στίς 19 Μαρτίου 2003 ό Μπούς επετέθη στό Irag. Επετέθη σέ ένα έθνος πού ποτέ στήν ιστορία του δέν είχε επετεθεί εναντίον τών ΗΠΑ. Επετέθη σέ ένα κράτος πού ποτέ δέν απείλησε τίς ΗΠΑ. Επετέθη σέ ένα κράτος πού ποτέ δέν εσκότωσε έναν αμερικανό πολίτη.
Έτσι λοιπόν μέ τήν διακαιολογία τών όπλων μαζικής καταστροφής πού υποτίθεται ότι είχε τό Ιράκ, ή μεγάλη συμμαχία επετέθη : ΗΠΑ,Παλάου, Ισλανδία, Μαρόκο, Ρουμανία, Ολλανδία, Ιαπωνία, Αγγλία, Ισπανία καί Αφγανιστάν. Οί δημοσιογράφοι έτρεχαν νά δείξουν φωτογραφίες καί εικόνες από νίκες εναντίον άοπλων αμάχων. Τά ΜΜΕ δέν εκάλυπταν όμως τίς προσωπικές ιστορίες. Τούς στρατιώτες πού σκοτώνονταν καί τά φέρετρα πού γύριζαν πίσω. Ό μεγαλύτερος αριθμός απωλειών μετά τό Βιετνάμ. Δυστυχώς δέν είναι εύκολο όσο νόμιζαν νά κατακτήσουν μία άλλη χώρα. Αιχμάλωτοι στρατιώτες καί δημοσιογράφοι έκαναν τά πράγματα ακόμα πιό πολύπλοκα. Οί Αμερικάνοι βασάνισαν Ιρακινούς κατά εκατοντάδες στίς φυλακές τού Γκουαντάναμο, ενώ σιγά σιγάμ απορούσαν τί έκαναν εκεί μετά τήν σύληψη τού Σαντάμ. Ό Μπούς τούς τραυματίες αμερικανούς τούς άφησε στό έλεος, αφούς δέν εφρόντισαν όπως υποσχέθηκαν. Μάλιστα τά κανάλια ανακοίνωναν νεκρούς καί ποτέ τούς χιλιάδες τραυματίες πού ζούσαν ακρωτηριασμένοι σέ κάποια βλαχοχώρια τών ΗΠΑ.

Στήν διάρκεια όμως τού πολέμου ή Halliburton, Microsoft, Ustda, DHL κ.α.έκαναν πάρτυ σέ μεγάλα ξενοδοχεία από τά κέρδη πού είχαν κατά τήν διάρκεια τού πολέμου. Σέ μεγάλη συγκέντρωση ακούστηκε : «όταν τό πετρέλαιο αρχίζει νά ρέει τότε τό χρήμα θά είναι πολύ». Τά κέρδη είναι φοβερά, ένα συμβόλαιο τού 1000000 δολ πρίν τόν πόλεμο, τώρα φθάνει τά 70000000 δολ. Στά πετρέλαια τού Ιράκ δουλέυουν πλέον άνθρωποι από τό Τέξας καί τής Halliburton. Ένας απλός οδηγός τής εταιρίας παίρνει 10000 δολ, ενώ ό στρατιώτης πού πολεμά νά τούς προστατεύη παίρνει 3000 δολ. Στό τέλος βέβαια όπλα μαζικής καταστροφής δέν εβρέθησαν, ενώ από τά 535 μέλη τού Κογκρέσου μόνο ένας έστειλε τόν γιό του στό Ιράκ (στά μετόπισθεν βέβαια).Πάντα αυτοί πού ζούν φτωχά στίς ΗΠΑ πάνε στά χειρότερα σχολεία, ζούν τήν δυσκολότερη ζωή, αλλά είναι οί πρώτοι πού θά υπερασπιστούν αυτό τό σύστημα πού τούς κρατά έτσι. Υπηρετούν γιά νά μήν υπηρετήσουν οί πλούσιοι καί βολεμένοι τού συστήματος. Θυσιάζονται γιά νά είναι ελεύθεροι οί τού συστήματος. Είναι φοβερό τό δώρο πού κάνουν αυτοί στούς πλουσίους καί βολεμένους τού συστήματος. Καί τό μόνο πού ζητούν είναι νά μήν τούς στέλνουν στήν φωτιά εκτός άν είναι απολύτως απαραίτητο.
30/12/06 Μία δικαστική παρωδία έλαβε σήμερα τέλος με τον απαγχονισμό του ΣαντάμΧουσεΐν. Ο Σαντάμ Χουσεΐν οδηγήθηκε στην αγχόνη στις 05:00 του Σαββάτου (ώρα Ελλάδος), αποφασισμένος και θαρραλέος, σύμφωνα με αυτόπτη μάρτυρα, κρατώντας στο χέρι του ένα Κοράνι. Παρ' όλ' αυτά, τίποτε δεν τελειώνει ούτε για το Ιράκ, ούτε και για τους Αμερικανούς, όπως θα το ήθελαν, με την προσπάθειά τους να προσδώσουν ιστορική σημειολογία σε αυτή την εκτέλεση. Στην πραγματικότητα πρόκειται για μία πράξη με χαρακτήρα εκδικητικής μανίας αφ' ενός και αφ' ετέρου καταδεικνύει αναμφίβολα την βιασύνη τους να αποχωρήσουν και να ξεμπερδεύουν όσο γίνεται γρηγορότερα αφήνοντας την εικόνα του τελικού "νικητή". Μία εικόνα που φυσικά έχει γίνει θρύψαλα προ πολλού.Ελπίζουν βέβαια ότι αυτή η εκτέλεση θα ρίξει κι άλλο λάδι στη φωτιά του εμφυλίου που έχουν ανάψει στο Ιράκ. Η μεγαλύτερη αλήθεια όμως είναι ότι φοβούνται τον Σαντάμ! Τον φοβόντουσαν όσο ήταν ζωντανός και τον φοβούνται σίγουρα και νεκρό. Στάθηκε με γενναιότητα και περηφάνια μπροστά στους δεσμοφύλακές του, εξευτελίζοντας την εικόνα του κατακτητή.Δεν αναγνώρισε ούτε στιγμή αυτό το αστείο κατ' όνομα δικαστήριο που του έστησαν τόσο πρόχειρα και βιαστικά... δεν δέχτηκε ποτέ να απολογηθεί στους έμμισθους υπαλλήλους των Αμερικανών κατακτητών.
Αυτή η νέα Νυρεμβέργη των Συμμάχων διεκόπη άρον άρον γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο. Κράτησε αρκετά και θα κόστιζε ίσως ακόμη περισσότερο εάν συνεχιζόταν. Είναι δε χαρακτηριστικό και φτάνει στα όρια της γελοιότητας η προσπάθεια που κάνουν τα αμερικανικά και βρετανικά τηλεοπτικά δίκτυα να ειρωνευτούν τα ανυπότακτα "ΖΗΤΩ" που ανεφώνησε ο Σαντάμ Χουσεΐν επάνω στο ικρίωμα και να διαδώσουν ότι ο Σαντάμ Χουσεΐν φοβήθηκε τελικά... Το ίδιο ισχύει και για την προσπάθεια που κάνουν τα διεθνή ΜΜΕ να περάσουν την εντύπωση με πλάνα πάντα κατευθυνόμενα, ότι "ο Ιρακινός λαός πανηγυρίζει" γενικευμένα. Όπως είχε γίνει και με την εικόνα της πτώσης του αγάλματός του. Η αλήθεια είναι και πάλι πολύ διαφορετική, με ένα έθνος να βυθίζεται στο χάος, στην φτώχια και στην θρησκευτική ισοπέδωση αναπολώντας τα χρόνια του ηγέτη του ΣαντάμΧουσεΐν.



Ένας ακόμη άνδρας λοιπόν που στάθηκε περήφανος και ανυπότακτος απέναντι στον Σιωνιστικό ιμπεριαλισμό έφυγε με το κεφάλι ψηλά. Η θεία δίκη όμως πλησιάζει για την παγκόσμια δικτατορία όσο όλο και περισσότερα έθνη συνειδητοποιούν την ανάγκη να πολεμήσουν για την ελευθερία τους. Τίποτα δεν τελείωσε ...το ξέρουν.
Κατ’ αρχείν οι αμερικανικές δυνάμεις παρέδωσαν στην… «ιρακινή» κυβέρνηση τον Σαντάμ Χουσέιν, όπως ανακοίνωσαν οι δικηγόροι του. Όλα έδειχναν ότι οι αμερικανοί είχαν αποφασίσει την εκτέλεση του εθνικού ηγέτη του Ιράκ Σαντάμ Χουσεϊν και μη τολμώντας να την πραγματοποιήσουν οι ίδιοι την ανέθεσαν στους υποτακτικούς τους «ιρακινούς». Τι απέγιναν αλήθεια όλοι αυτοί οι «προοδευτικοί» που είναι κατά της θανατικής ποινής; Γιατί δεν διαμαρτύρονται; Όταν κάποιος είναι εχθρός του διεθνούς σιωνισμού δεν έχει ανθρώπινα δικαιώματα; Τελικά στην εκτέλεση δια απαγχονισμού του Σαντάμ Χουσεϊν, προχώρησαν σήμερα Σάββατο. Η εκτέλεση έγινε στις 5 τα ξημερώματα σήμερα τοπική ώρα. Η κόρη του, που ζει εξόριστη στην Ιορδανία, ζήτησε να ταφεί ο πατέρας της στην Υεμένη έως ότου το Ιράκ απελευθερωθεί και καταστεί δυνατό να ταφεί στο Ιράκ. Ο Αμερικανός πρόεδρος Τζορτζ Μπους χαρακτήρισε την εκτέλεση του Σαντάμ ως ένα "σημαντικό ορόσημο" στην "πορεία της χώρας προς την δημοκρατία, εκτιμώντας, όμως παράλληλα ότι η εκτέλεση δεν θα τερματίσει τη βία στο Ιράκ. Οι Αμερικανο-Σιωνιστές για άλλη μια φορά μας θυμίζουν την Νυρεμβέργη αλλά και τις εκτελέσεις των Ιαπώνων Εθνικιστών ηγετών. Για άλλη μια φορά πανηγυρίζουν για την εξόντωση ενός φανατικού αντιπάλου τους. Ενός ανθρώπου που έστειλε απεριόριστη βοήθεια στην μαρτυρική γη της Παλαιστίνης, τσάκισε τους μαρξιστές στην χώρα του και έκανε το Ιράκ μια υπερδύναμη του Αραβικού κόσμου με το καλύτερο εκπαιδευτικό σύστημα στις Αραβικές χώρες και τον 6ο καλύτερο στρατό του κόσμου. Ενός ανθρώπου που είχε έμμεσες σχέσεις με φανατικούς υποστηρικτές του Εθνικοσοσιαλισμού και αγαπημένο του βιβλίο υπήρξε το ''Ο Αγών μου'' του Αδόλφου Χίτλερ. Όμως η εκτέλεση του Σαντάμ τον κάνει ήρωα στα μάτια των Σουνιτών που αποτελούν την κύρια δύναμη αντίστασης στην κατοχή. Οι αμερικανοί με την εκτέλεση αυτή υπογράφουν την αποχώρηση τους από το Ιράκ, υπογράφουν το νέο Βιετνάμ. Οι 3000 νεκροί και 25.000 τραυματίες είναι μόνο η αρχή για την σύγχρονη Βαβέλ που λέγεται ΗΠΑ. Γύρω από την σορό του ΠΡΟΕΔΡΟΥ του Ιράκ υπήρξε χορός και πανηγυρισμοί...Ο Σαντάμ αρνούμενος να φορέσει την κουκούλα φτύνει το παγκόσμιο σιωνιστικό κατεστημένο στα μούτρα άλλη μια φορά όπως τότε που φώναξε:


ΖΗΤΩ ΟΙ ΜΑΧΗΤΕΣ ΤΗΣ ΤΖΙΧΑΝΤ,
ΖΗΤΩ Η ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ, ΚΑΤΩ Ο ΜΠΟΥΣ ΚΑΤΩ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ !!!
ΤΙΜΗ ΣΤΟΝ ΑΝΤΙΣΙΩΝΙΣΤΗ ΗΓΕΤΗ ΣΑΝΤΑΜ ΧΟΥΣΕΙΝ!
ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ ΣΤΟΝ ΣΙΩΝΙΣΜΟ!




Τό καλοκαίρι τού 2006 στόν Λίβανο μετά τήν πλασματική εκεχειρία τών 48 ωρών, έφεραν επιδρομές τών Ισραηλινών αεροσκαφών μέ διπλάσια ένταση στίς νότιες συνοικίες τής Βηρυτού. Άν καί οί κάτοικοι έχουν εγκαταλείψει τά σπίτια των από τίς 12 Ιουλίου, αυτή ή περιοχή θεωρείται πυρήνας τής Χεζμπολάχ. Οί συνοικίες Μπέιρ αλ Αμπέντ καί Χαρέτ Χριέκ υπέστησαν τό μεγαλύτερο πλήγμα. Οί καταστροφές στήν περιοχή τού Λιβάνου ανέρχονται σέ 2 δισεκατομμύρια δολάρια. Ή 23 ημέρα τών εχθροπραξιών έφερε 7 νεκρούς αμάχους Λιβανέζους στήν περιοχή τής Τύρου. Περισσότερες από 150 οβίδες έπεσαν στήν Τύρο. Τραγικός απολογισμός τής αεροπορικής επιδρομής ισραηλινών αεροσκαφών στήν Ράφα καί στήν λωρίδα τής Γάζας. Ή Χεσμπολάχ απάντησε σκοτώνοντας 37 στρατιώτες τών εβραίων καί όχι αμάχους. Από τήν πλευρά τών Παλαιστινών καί Λιβανέζων, οί νεκροί έχουν φθάσει τούς 967, οί τραυματίες τούς 3293, ενώ τό 1/3 τών θυμάτων είναι παιδιά. Ή Unicef εκφράζει τήν έντονη ανησυχία της γιά πιθανή ανάπτυξη επιδημιών όπως χολέρα. Ανάμεσα στούς νεκρούς καί τραυματίες 813000 έχουν εγκαταλείψει τίς εστίες τους.Αίμα καί φρίκη απλώνεται στήν Παλαιστίνη, ενώ ή δύση σιωπά καί παρακολουθεί νέ απάθεια τά εγκλήματα τών Σιωνιστών. Στήν Ραμάλα οί Παλαιστίνιοι ανοίγουν ομαδικούς τάφους γιά νά θάψουν τούς νεκρούς των, ενώ στήν Βηθλεέμ, έξω από τόν ναό τής γεννήσεως οί Σιωνιστές δολοφονούν καθημερινώς. Πτώματα σαπίζουν στούς δρόμους τής Βηθλεέμ ενώ γράφτηκε στόν τύπο, πώς οί εβραίοι κάνουν εμπόριο ανθρωπίνουν οργάνων από τά πτώματα τών Παλαιστινίων. Ή Αμερική μιλά γιά τρομοκράτες καί χειροκροτεί τά εγκλήματα τού Σαρόν. Ή γενοκτονία συνεχίζεται εδώ καί 50 χρόνια, ενώ οί «καλοί» δυτικοί τού 2ου παγκοσμίου πολέμου ήσαν αυτοί πού εξέθρεψαν τό κτήνος. Τό κτήνος πού κατέχει πάνω από 200 πυρηνικές κεφαλές μέ θερμό συμπαραστάτη του τούς αφεντάδες τού διεθνούς κεφαλαίου καί τούς μεγιστάνες τών ΜΜΕ ολοκλήρου τού κόσμου. Από τό βιβλίο τής Παλαιάς διαθήκης Κριταί, κεφ 16 λέγει : «Αποθανέτω ψυχή μου μετά αλλοφύλων». Γιαυτήν τήν πράξη του ό Σαμψών δοξάζεται από τούς εβραίους, ενώ τό ίδιο πού κάνουν οί Παλαιστίνιοι θεωρείται τρομοκρατία σήμερα από τούς δημοσιογράφους. Εάν γνώριζαν οί Έλληνες τίς σφαγές Ελλήνων από τούς Ιουδαίους όπως λέγει ό Δίων Κάσσιος, κατά τίς επαναστάσεις των από τούς Ρωμαίους, τότε απλώς θά διαπίστωναν πώς ή ιστορία επαναλαμβάνεται καί μόνο οί Έλληνες κοιμούνται τόν ύπνο τόν βαθύ. Ό Δρ.Πήρς λίγες ημέρες μετά τήν 11η Σεπτεμβρίου έγραψε : «ό Βενιαμίν Νετανιάχου είπε δέν θά ήτο αρκετό νά σκοτωθή ό Λάντεν καί οί ακόλουθοί του: οί ΗΠΑ πρέπει νά καταστρέψουν όλες τίς κυβερνήσεις εκείνων τών χωρών πού θά αναπτύξουν τρομοκρατικές ομάδες στό μέλλον. Ενόσω υπάρχει ακόμα λαϊκή υποστήριξη, ή Αμερική θά πρέπει νά επιτεθή τώρα καί νά εξαφανίση κάθε εχθρό». Από πού λοιπόν αντλεί τήν ισχύ ό πρωθυπουργός ένος μικρού κράτους νά μιλά ειρωνικά καί περιφρονητικά γιά ηγέτες καί κράτη μεγαλύτερα καί δυνατότερα ; Μήπως αυτοί πού αιώνες μιλούν γιά Σιωνιστική συνωμοσία έχουν δίκιο ; Μήπως ό Σαρόν σήμερα καί όλοι άλλοι εβραίοι κατά καιρούς αντλούν θράσος ανά τήν οικουμένη από τά ΜΜΕ πού διευθύνουν καί τίς διασυνδέσεις στίς Ευρωπαϊκές Κυβερνησείς ; Μήπως τελικά ό Κομμουνισμός καί ό Καπιταλισμός είναι δημιουργήματά Σιωνιστών καί πειθήνιοι συνεργοί των στά αιματηρά των σχέδια ; Δέν έχει σημασία άν ό πόλεμος είναι αληθινός, ή νίκη δέν είναι εφικτή. Ό πόλεμος δέν πρέπει νά κερδίζεται αλλά νά συνεχίζεται. Τό σύστημα βασίζεται στήν φτώχεια καί άγνοια. Ό πόλεμος γίνεται από τήν κυρίαρχη τάξη εναντίον τών υποτελών. Στόχος είναι ή προστασία τής δομής τού συστήματος καί όχι ή νίκη.

No comments:

Post a Comment